Zanim zaczniemy, poniżej krótka, subiektywna lista pozostałych, wolnych agentów NBA, którymi warto zawracać sobie głowę, to znaczy takich, którzy mogą w mniejszym lub większym stopniu zaadresować kadrowe potrzeby klubów:

• PG: Harden, Westbrook, Gabe Vincent, Brandon Williams, Aaron Holiday
• SG: Mathurin (RFA),  Anfernee Simons, Bruce Brown, Trent Jr, Gary Payton II
• SF: Tari Eason (RFA), Middleton, Spencer Jones (RFA) Thybulle
• PF: LeBron James, Peyton Watson (RFA), Draymond Green, Hachimura
• C: Duren (RFA), Jaxson Hayes, Andre Drummond, Nick Richards

Akronim „RFA” oznacza oczywiście zastrzeżonego free-agenta (restricted free-agent), a to oznacza przypadek, w którym dotychczasowy klub ma prawo, w ciągu 48 godzin od przedstawienia mu oferty za gracza, wyrównać ją i pozostawić gościa u siebie. Na to liczą między innym Detroit Pistons. Ich center Jalen Duren domagał się maksymalnych pieniędzy, Pistons odmówili, sęk w tym, że w całej lidze nie ma już klubu, który byłby w stanie zaproponować facetowi maksymalny kontrakt, a więc stawka będzie musiała być niższa.

Osobiście liczę na to, że Duren pozostanie w Motor City, bo zbyt wielkie roszady w młodym klubie mogą całkowicie zniweczyć ich dotychczasowe dążenia i zabrać dotychczasową tożsamość. No dobrze, patrzymy i czekamy. Tymczasem, co wydarzyło się od wczorajszego wieczoru? Najważniejsza informacja jest następująca: 

Jaylen Brown trafia do 76ers (!) za Paula George’a oraz dwa wybory I rundy draftu. 

Żeby to odpowiednio objąć, uszeregować w głowie, może zacznę od paru liczb. Na starcie kolejnego sezonu w październiku Jaylen Brown skończy 30 lat. To już nie jest młodzieniaszek w ujęciu koszykarskiego prime. Paul George ma 36 lat, jest już na ostatniej prostej kariery. 

Ktoś by powiedział, że chodzi o pieniądze. W zeszłym roku klub został sprzedany za kwotę 6.1 miliarda dolarów, a nowi właściciele szukają maksymalizacji profitów. 

-> Brown zarobi 57.1 mln $ w nadchodzącym oraz odpowiednio 61 i 65 mln $ w kolejnych sezonach. Na dodatek już za chwilę (26 lipca) będzie mu przysługiwało prawo przedłużenia umowy. Tymczasem zarządzający Celtics nie wiązali z nim przyszłości, o tym za chwilę. 

-> George zarobi 54.1 milionów $ w nadchodzącym oraz 56.6 milionów w kolejnym sezonie. Na dodatek może wypowiedzieć ostatni rok, co jest mało prawdopodobne, ale C’s uwolniliby potężne środki. 

Część sportowa, boiskowe dopasowanie. 

Jak to się dzieje, że 29-letni All-Star, niedawny mistrz NBA, szósty w wyścigu do nagrody MVP, który w minionym sezonie notował 28.7 punktów 6.9 zbiórek 5.1 asyst zostaje wytransferowany za jeden z najgorszych kontraktów w lidze (zazwyczaj zespoły muszą dołożyć pick, aby się potężnego obciążenia finansowego pozbyć) przyciągając przy tym zaledwie dwa wybory I rundy draftu? 

Trudno to objąć rozumem, zaakceptować, zwłaszcza casualowym fanom. Wspomniałem o tym, że Celtics nie wiązali z Jaylenem przyszłości. On sam ma się za super gwiazdę, domaga centralnej, topowej roli w zespole, ponad nawet Jaysona Tatuma, ale nie znajduje to odzwierciedlenia w percepcji sztabu kadrowo-szkoleniowego. Pojawia się rozdźwięk, analitycy mówią, że Brown graczem jest nieefektywnym i mają na to dowody. 

Klasyczny clash między „testem oka” oraz analitykami. Rzecz w tym, że grupą owych analityków dowodzi Brad Stevens, człowiek który basket rozumie doskonale, potrafi czytać tabelki, łączyć kropki, ewaluować talent i dopasowanie. Jego decyzji się nie podważa, a jeśli już to robisz, lepiej abyś miał za sobą silne argumenty.  

Oczywiście, że Celtics chcieli więcej, negocjacje rozpoczęli od czterech picków I rundy draftu, na co wycofali się praktycznie wszyscy chętni. Sixers byli ponoć jedynymi, którzy nie wycofali oferty, to była ostatnia szansa by transfer przeprowadzić i oto jest, odpalili to działo. Dlaczego? 

Stevens uczy nas jednej, ważnej rzeczy. W dzisiejszym baskecie nie chodzi o uzbrojenie składu w największe gwiazdy. Chodzi raczej o zbilansowaną dystrybucję talentu na całą piątkę przebywającą na placu. Chodzi o efektywność, o obronę, o wyskrobywanie, wygrywanie posiadań, o minimalizację błędów, strat. 

Zeszły sezon przyniósł w Bostonie drugi ofensywny rating (drugą najwyższą średnią zdobywanych punktów w przeliczeniu na sto posiadań) ale dopiero jedenaste miejsce pod względem efektywności rzutowej (eFG%). Pięknie walczyli na ofensywnej tablicy (to podstawa ich gry, dlatego tak bardzo zabiegali o najlepszego w tym względzie Mitchella Robinsona) ale praktycznie nie wymuszali strat (27. miejsce w lidze). 

Celtics są bardzo zaawansowani jeśli chodzi o podejście, opłacalność rzutów oraz sposób gry mają dokładnie zmierzony i przeanalizowany. Brown im nie pasuje do wizji, albo inaczej, jego wkład jest nieadekwatny do zobowiązań i roszczeń finansowych.

• jego rzut za trzy jest mało powtarzalny

Brown zalicza 35% w karierze
Jego koledzy zaś: Pritchard 39.4% Tatum 36.8% Hauser 41.2% Scheierman 38% White 36% 
Nowi koledzy: George 38.4% Conley 38.7%

• efektywność strzelecka także nie licuje z zarobkami 

Brown 53.9 eFG%
Pritchard 57.7% Tatum 53.2% White 53.4% Queta 63.4% Hauser 61.5% Robinson 70.2% Scheierman 56.8%
George 53.6% Conley 51% 

• obrona (DBPM)

Jest taki wskaźnik jak defensive box plus/minus (DBPM), który w ogromnym skrócie, mierzy o ile punktów na sto posiadań, drużyna jest lepsza (lub gorsza) w obronie, kiedy ten zawodnik jest na boisku. Pod uwagę bierze się statystyki, pozycję gracza na boisku, jego rolę, jakość zespołu, rywala, przypisuje wagi, uśrednia. 

To, co musicie wiedzieć: najlepsi obrońcy w lidze notują DBPM na poziomie 2.0 do 4.0 (Wemby w minionym sezonie zaliczył 4.2) zaś poziom 0.0 to odnośnik, tyle zalicza przeciętny gracz ligi. Jak to się ma do zawodników Bostonu? 

Brown od czterech lat jest na minusie, w minionym sezonie -0.1 DBPM
White 1.0 / Pritchard -0.3 / Tatum 1.8 / Queta 2.0 / Hauser 0.0 / Scheierman 1.3
Mitch Rob 1.5 / Conley 1.0 / George 0.7

To nam myślę daje jako taki obraz, jeśli chodzi o perspektywę sztabu szkoleniowego. Oni naprawdę nie patrzą na sympatie czy postrzeganie klasy zawodnika przez kibiców. Oni liczą efektywność oraz kasę.

Dodajmy inną, ważną rzecz: Celtics nie mają złudzeń, raczej nie powalczą o tytuł w przyszłym sezonie, to bardzo mało prawdopodobne w obecnym składzie. 

• PG: Payton Pritchard / Mike Conley / Delano Banton
• SG: Derrick White / Baylor Scheierman
• SF: Paul George / Hugo Gonzalez / Ron Harper Jr
• PF: Jayson Tatum / Sam Hauser / Jordan Walsh
• C: Mitchell Robinson / Neemias Queta / Luka Garza / Amari Williams

Zastąpią kreacje Browna, rozłożą je na całą piątkę, co do zasady efektywną. Będą jeszcze silniejsi na atakowanej tablicy, dysponować będą lepszym spacingiem. Jak bardzo spadnie ich 'shot quality’ bez konsekwentnie kreującego przewagę Browna, wchodzącego na półdystans, na kontakcie z rywalem, zwłaszcza w playoffs?

Zapewne spadnie, ale coś mi podpowiada, że dość nieznacznie. Zresztą, jakie to ma znaczenie skoro zespół nie walczy o tytuł? Wzrośnie natomiast ekspozycja Jaysona Tatuma, który wreszcie będzie jasno zdefiniowaną, pierwszą opcją. Wzrośnie także ekspozycja ofensywna Pritcharda i przekonają się czy warto mu ładować więcej na talerz, czy udźwignie bez strat efektywności. 

Co więcej, za dwa lata (latem 2028 roku) będą gotowi przyjąć nowy, maksymalny kontrakt, zatrudnić nowego kozaka. Dysponować będą dodatkowo wyborami draftu, ich elastyczność wzrosła, kolejny sezon przelecą poniżej progu podatkowego, więc czy znowu tak wiele stracili na tym transferze? Pamiętajmy, to była najlepsza oferta, jaka pozostała na stole… apropos:

Sixers

Tymczasem ekipa 76ers przenosi akcent na wysoką dynamikę gry oraz akcje drive and kick, bo tercet Maxey, Edgecombe, Brown jest do tego stworzony. Mogą podkręcić tempo, a dysponując aż trzeba doskonałym źródłami kreacji przewag, będą ultra trudni do obrony. Dodaj zdrowiejącego Embiida, a otrzymasz mieszankę wybuchową, intensywność, sportową złość podlaną ego, aż chciałoby się rzecz: jak jedna szatnia ich wszystkich pomieści? Ale i to nie wszystko! 

Sixers zwrócili się w kierunku LeBrona Jamesa i namawiają go do dołączenia! LBJ już wie, że zagra grubo poniżej wartości rynkowej, ale jego plan zakłada znacznie większy zarobek. Ma plan. A jaki? A ku%wa sprytny. Zamierza sfilmować cały sezon, kamera ma mu towarzyszyć 24 godziny na dobrę, podpiąć mikrofony i pajacować. Nakręcą z tego dokument, który popularnością przebić miałby niedawny obraz Michaela Jordana. Ależ to będzie cyrk, Embiid jedzący winogrona i wygrzebujący sobie rodzynki z …. przyłapany okiem kamery nieopatrznie pozostawionej w szatni. No ale skład wyglądałby kozacko, mokry sen Daryla Moreya, który od zawsze skupuje z rynku największy talent i liczy, że się sklei:

• PG: Tyrese Maxey
• SG: VJ Edgecombe
• SF: Jaylen Brown / Justin Edwards
• PF: LeBron James / Dean Wade / Dominick Barlow
• C: Joel Embiid / Adem Bona / Ariel Hukporti

Szaleństwo, jeśli nie Curry i Draymond to Embiid, Brown i Maxey mieliby być partnerami odchodzącemu ku zachodzącemu słońcu LeBronowi. Robi się z tego istny cyrk i nie jestem pewien czy chciałbym to oglądać. Jeśli miałbym zgadywać, lepiej mu będzie w Golden State. Nośność obrazu także byłaby większa. 

Other NBA news

-> De’Anthony Melton zostaje w Golden State, nowy kontrakt opiewa na 11 mln $ za dwa lata. Lubię gościa, jego ciąg na kosz i decyzyjność, musi jedynie pozostać zdrowy. 

-> Kelly Oubre Jr zasila Indiana Pacers, w dwa lata KOJ zarobi 17 mln baksów. Rick Carlisle będzie miał z niego pociechę, wejdzie w buty wytransferowanego Mathurina oraz kontuzjowanego Furphy’ego. Na temat Indiany muszę popełnić osobny wpis, bo szykuje się mocne odbicie od dna. Szkoda, że stracili (5) pick, ale nie można mieć wszystkiego, a życie bywa niesprawiedliwe.

-> Tobias Harris dołącza do San Antonio Spurs za kwotę 31 milionów dolarów płatną w dwa lata. Wczoraj pisałem, że Pistons zdaje się, że wycisnęli z niego wszystkie pozostałe soki. Spurs potrzebują jedynie stateczności, pewnej, spokojnej ręki w trudnych momentach. Harris w minionych playoffs zaskoczył in plus. Bardzo nieźle bronił, zdobywał punkty tyłem do kosza, trafiał z rogów, to może być kluczowe wsparcie, trzymam kciuki. 

-> Santi Aldama trafia do Dallas Mavericks w zamian za AJ Johnsona oraz chroniony pick I rundy draftu 2030 należący oryginalnie do Warriors. 

-> Marvin Bagley III porozumiał się z Denver Nuggets, zdolny ofensywnie center, były drugi numer draftu przyjął jednoroczną umowę zbliżoną do minimum dla weterana. 

To wszytko na ten moment, Patronami odcinka są: A Kaznowski, CWCienista, Piotr Kaleta, Piotr Janus, Prokurent, Kuba Rusak oraz Panowie, którzy zakupili wczoraj moją książkę „I Love This Game 2„, bardzo dziękuję wszystkim, mam nadzieję, że nie przesadziłem z niuansami, zaawansowanymi statystykami w artykule i że dotrwaliście do końca, dobrego dnia. B

https://sklep.gwiazdybasketu.pl/