OG ma MVP jeśli NYK to dowiozą. Btw. dla takich meczów, warto żyć.

Totalne szaleństwo. Mi się podobało. Może Knicks grali piach przez 30 minut. Spurs przez 18 minut. Było to ciężkie w odbiorze, dla fana Knicks początek meczu był łamiący.

Końcówka totalne kino, dla fana Knicks. Bo co musieli poczuć fani SAS (jeśli chodzi o zachód to też ich lubię), to nie wiem. Ostatnie minuty oglądałem wbity w fotel.

Przyznaję się że oglądając all possessions przewijalem moment jak się przewaga Spurs robiła nieprzyzwoita. Zeszła poniżej 20, myślę dobra to Knicks, oglądam dalej. Wow.

chyba kupon z Bridgesem nie wszedl… 0 STL

A może by to wszystko ugryźć troszkę z innej strony? Kiedy ostatnio w finałach była ekipa, której zawodnicy byliby tak ze sobą zaprzyjaźnieni?? Teksty JB o KAT, że to jego wielki przyjaciel, o tym jak jest z Hartem to chyba wiele nie trzeba pisać, to samo Bridges – Nova Boys… Chemia w NY jest moim zdaniem nie do powtórzenia. Brakuje DiVincenzo jeszcze. Możę w tym tkwi „tajemnica” sukcesu? Może nad tym Admin by się pochylił….?

Q&A
Sochan na konferencji dostał propsy od Browna czy będzie więcej minut w G5, podobało mi się jego opanowanie.

Draymond Green po meczu mówił, że takie wysokie porażki mogą wykoleić oczekiwania na dynastię Spurs. To samo miałem w głowie. Taka wysoka porażka musi pozostawić ślad w psychice. To jest większy choke niż Hardena z GSW gdy prowadzili 3-2 w serii.
Wemby, Castle i Harper są młodzi ale dać sobie odebrać pewne zwycięstwo to zrobiło wyrwę w ich mentalu. Ja nie wierzę w żadną wygraną u siebie w San Antonio. Prędzej widzę blow out ze strony Knicks.
Przegrali to tak frajersko i to w najważniejszym meczu sezonu. Sorry ale ja tutaj dynastii nie widzę.
Myślę Mitch Johnson, widzę stojącego obok Doca Riversa.
Fox to będzie finansowa kula u nogi. 221 mln do zapłaty w 4 lata chyba, a wieje u niego „Hardenem” na kilometr.
All star, który nie dowozi w najważniejszej połowie meczu? Z nim za sterami mistrza nie zrobią.
Porównać mental Brunsona do Foxa to jak porównać Mount Everest do Śnieżki.

No to teraz siup – w teksasie zatrudniają Nico Harrisona na GM’a Spurs, szybki transfer Wemby’ego (Lakers?😄) i po dynastii

Denerwuje mnie takie stwierdzenie, że jak Spurs mieliby więcej opanowania, to wznosiliby puchar. Gdyby babcia miała wąsy. Masz 100 punktów umiejętności do zagospodarowania i jak gdzieś dajesz więcej, to coś maleje. Proste. Jak ktoś jest szybki, ale brakuje mu masy, to jak dodasz mu masy, to nie będzie już tak szybki. Zdarzają się wyjątki, ale wiecie, o co mi chodzi.
W tym przypadku, gdyby młodzi Spurs mieli chłodne głowy, to musielibyśmy im odjąć bonusy za ułańską fantazję i brak stresu, grając przy 0:2 w MSG, co pozwoliło im wygrać mecz nr 3 i zrobić windę w meczu nr 4. Bokser musi leżeć na deskach, żeby zrozumieć, że każdy przeciwnik też może poturbować, i nawet „leszcz” nie ma pięści z waty cukrowej i misiożelków. Poważna drużyna piłkarska może mieć problemy, jeśli uzna, że wśród przeciwników to sami piekarze, fryzjerzy, listonosze, i wygrają 10 na 10 spotkań bez spocenia.
Dodatkowo, mniejsze doświadczenie w lidze mogło sprawić, że po meczach z OKC przyjęli za pewnik, że to oni grają fair play, a jak mają gwizdki przeciw sobie, to jest to jakaś niesprawiedliwość. Jak to mawiają: „co wolno wojewodzie, to nie tobie… xxx”. Nie myślę źle o graczach SAS, a chcę tylko powiedzieć, że „łaska Pańska na pstrym koniu jeździ”. Na tym samym przejechali się gracze Thunder – uznali, że cały świat przyjął do wiadomości, że agresywna gra jest ich stylem i nikt tego nie śmie podważać. W przypadku Spurs – mamy Wembanyamę, wszyscy go poszturchują, więc jak zaczęto temu się uważniej przyglądać, to już sędziowie nie pozwolą na przepychanie się z ich gwiazdą.

Kolejna sprawa, to teoria, że jak do przerwy jesteś wyraźnie lepszy, to przeciwnik, wygrywając mecz, nie jest lepszy, tylko ty przegrywasz na własne życzenie. Że co?
Myśląc w ten sposób, ludzkość nie traciłaby czasu i zasobów, skoro przewaga w połowie bitwy miałaby ocenić, kto jest silniejszy, a murarzem roku zostawałby ten, co szybko postawił ścianę do połowy, tylko pod koniec mu się praca rozjechała i wyszło krzywo.
Mecz to dystans od początku znany obu stronom. Znów wracając do analogii bokserskiej – wiesz, że jak zarzucisz oponenta gradem ciosów na początku, a on się nie przewróci, to Ty się tylko zmęczysz, a on w którymś momencie może przejść do klepania Ciebie.
Nie twierdzę, że strategią Knicks jest przyjmowanie ciosów, żeby przejąć mecz w decydującej fazie.
Ale, po pierwsze, jak Tobie wchodzi 25% z gry, a przeciwnikowi 60%, to wiesz, że rzadko się zdarza, żeby tak było przez cały mecz. A po drugie, widzisz mocne i słabsze strony przeciwnika, tylko nie możesz znaleźć sposobu, żeby temu zaradzić. Próbujesz, próbujesz, aż w końcu znajdujesz.
Mam jeszcze sporo przemyśleń, tyle że jeszcze co najmniej dwa mecze przed nami, więc będę miał okazję napisać.

Natomiast nie zgodzę się z Tobą, Panie Admin, że Fox pasuje do San Antonio. Ze względu na sympatię do Sabonisa, obejrzałem sporo meczów Sacramento. I aż przekręcę słowo, żeby się zrymowało. On miał, i ma, to samo mankamento. Chce się postrzegać jako clutch player, ale nim nie był, nie jest, i nie będzie. Co więcej, w tym wieku (prawie 29 lat), nawet nie będąc graczem biorącym na siebie ciężaru zdobywania punktów, to powinien swoim doświadczeniem odcisnąć większy wpływ na grę, reagując na sytuację. A on tak samo dziarsko począł miotać trójkami w 7. sekundzie akcji, jak jego niedoświadczeni koledzy. Moim zdaniem, brakuje mu koszykarskiego IQ, żeby zajmować aż 55 mln w budżecie. 30 spoko – tyle mógłby grać rotacyjny (na zmianę z Castlem i Harperem) obrońca.

Przypadkowo, NYK, przypominał średnidystansowca. Początek biegnie na końcu grupy, nie zwraca uwagi, że jeden śmiałek wyskoczył na 30 m przed nimi. Ten śmiałek nazwijmy go SAS powoli traci tą przewagę, Zwycięża ten z ogona nazwijmy go NYK. Przy rozmowie mówi, że on tylko biegł równym tempem. NYK pierwsza kwarta 22, druga 27, trzecia 26, czwarta 32. SAS 41, 35, 14, 16. NYK spokojnie bez nerwów zaczyna od 22 pkt. kończy na 32 pkt bo żółtodziób zmęczył się forsując niesamowite tempo. W play off mało jest wyników powyżej 120 pkt. Średnio 30 pkt. Więcej jest blisko lub trochę powyżej. To średnia około 25 pkt. Dlatego doświadczony średniodystansowiec biegnie równym tempem bez zrywów. Ma tempo zwycięzcy. Żółtodziób spala się nierównym tempem. Na koniec dostaje zadyszki i przegrywa. Chyba coś w tym jest.
Trener dał szansę Sochanowi, żeby pokazał czy nadaje się jako ważny rezerwowy. Zamiast rzucać za 3 to on bawił obsługując kolegów. Alvarado, którego pamiętam z NOP, jak walnął kupę trójek to został w zespole bo wisiał na włosku. W tym meczu wszedł, rzucił szybko trójkę, potem dwójkę i znów trójkę. Na pewno miał duży wpływ na równe tempo NYK.