Witam serdecznie w nowym tygodniu, dziś w nocy poznaliśmy ostatnich „ćwierćfinalistów” NBA. Drzewko playoffs wygląda następująco: 

• (1) OKC Thunder vs (4) LA Lakers
• (2) San Antonio Spurs vs (6) Minnesota Timberwolves
• (1) Detroit Pistons vs (4) Cleveland Cavaliers
• (3) New York Knicks vs (7) Philadelphia 76ers

Myślami wracam jednak do wydarzeń pierwszej rundy, która przyniosła szereg niespodzianek, w tym dwie szarże (Pistons i Sixers) z deficytu 1-3!

Detroit 116 Orlando 94 [4-3]

Jalen Duren aktywniejszy, w miejsce klasycznego pick and rolla na starcie zobaczyliśmy tzw. brush screen, po którym prędko zrolował na obręcz po łatwe punkty. Co tu wiele gadać, ostatecznie Pistons złamali rywali, a najlepiej o tym świadczą nie tylko 32 punkty (10/18 z gry) ale przede wszystkim 12 asyst Cade’a Cunninghama. Gospodarze grali jak zespół, którym byli w sezonie regularnym. Zespół, który wygrał sześćdziesiąt meczów. 

Rozmiary zwycięstwa robią wrażenie, a to za sprawą fenomenalnej drugiej kwarty w wykonaniu Tobiasa Harrisa. Tenże weteran zagrał mecz życia: 30 punktów 9 zbiórek 11/18 z gry 5/7 zza łuku, a do tego trzy przechwyty. Były czasy, że się wycofywał w cień, pasywnością irytował, ale w tej serii grał jak All-Star! 

A propos All-Stars, niestety po stronie przyjezdnej zabrakło kolejny raz Franza Wagnera oraz jego, jakże potrzebnej presji na obręcz. Paolo Banchero szarpał, Pistons uznali, że niech walczy, ich celem było zamknąć resztę Magików, nie udzielali pomocy w oczywisty sposób, często podwojenie w ogóle nie nadciągało. To było raczej takie „show and recover”, zwłaszcza przy matchupach, gdy nie chcieli zmieniać krycia. 

W efekcie otrzymaliśmy linijkę Paolo: 38 punktów 9 zbiórek i 6 asyst, ale cóż z tego, skoro obrony Pistons nie udało się zmusić do pracy, a straży obręczy ruszyć z miejsca. Duren zebrał piętnaście piłek, Harris dziewięć.

Co gorsza, Ausar Thompson zamknął Desmonda Bane’a, który większość zdobyczy osiągnął już przy dominującej przewadze Pistons. Jalen Suggs (przypominam 32 miliony dolarów za sezon) tym razem osiągnął 2/9 z gry, czyli 26/87 w całej serii (29%), w tym 13/54 zza łuku (24%). 

Ausar nie zachwycił jako gracz ataku, nieco miałem wrażenie, że spóźnia się, zbyt jest pasywny w sytuacji, gdy nikt go nie kryje, ale ogólnie rzecz biorąc, Detroit demonstruje jak wykorzystywać non-shootera. Thompson wychodził do podań, grał dribble-handoffs jeśli Magic zamykali przestrzeń podkoszową. Wszystko to druga fala, secondary flow akcji, priorytetem jest zawsze atak kozłem Cunninghama, zobaczcie:

Dość powiedzieć, że bliźniak Thompson w tej serii zanotował 61 zbiórek, 22 asysty, 16 przechwytów i 16 bloków! Pistons do końca wierzyli w swego lidera, w swój brand koszykówki i oto, po ciężkich bojach awansują by grać z Cleveland. Pierwsze, co przychodzi mi na myśl, gdy myślę o tej serii to… albo nie, zachowam sobie na jutro. W środę zróbmy Q&A, więc jeśli macie pytania, sekcja komentarzy stoi otworem. 

Orlando? Podobała mi się walka, presja na całym parkiecie zakończona szarżą 7:0. Ofensywnie to jednak nie był dobry produkt. Kolejni gracze zapominali kim są, zamiast się otwierać, gaśli i to nie jest dobry znak. Jamahl Mosley musi zostać zdymisjonowany. Będę w absolutnym szoku, jeśli do tej dymisji nie dojdzie.

Mógłbym w tej chwili napisać na przykład: „Orlando potrzebuje rozgrywającego, potrzebuje rim-protectora, potrzebuje tego i owego”. Prawda jest taka, że tu jest komu kozłować piłkę, jest komu bronić, rzucać także. Rzecz w tym, że gdy w sezonie zasadniczym twoim głównym założeniem jest: bronić i biegać, pod presją playoffs ofensywnie zespół zgaśnie. Tak samo jak w Portland czy Houston, których opisywałem niedawno. 

Owszem, przydałby się w klubie facet, którego rolowanie na obręcz wiązałoby się z zagrożeniem alley-oopem. Rasowy zwierzak. Względnie hiper-atleta pokroju właśnie Thompsona, którego możnaby umieścić w dunker’s spot. Ogromną stagnację zobaczyłem w siódmej grze, a wszystkie nieskuteczności i fatalne procenty wynikają z faktu, że zespół grał desperacko i „przez ręce” obrony. Banchero próbujący głową przebić ścianę, dookoła same niepewne głowy i dłonie, Suggs się przynajmniej nie bał, ale z niego żadna czołowa opcja, przyznacie sami.

A zatem, zamierzam z ciekawością śledzić dalsze losy klubu spod znaku Myszki Miki oraz jak wypadną pod nową miotłą. Pistons zaś życzę finału konferencji.

EDIT: oficjalny komunikat mówi o tym, że Jamahl Mosley został właśnie zwolniony

He had it coming for a long, long time. Glad it happened right away.
For every other team, I’d keep an eye on Mosley for a defensive coordinator’s position, he’s a good guy, too. https://t.co/g50ThuoKO6

— Bartek Gajewski 🇵🇱 (@gwiazdyB) May 4, 2026

Cleveland 114 Toronto 102 [4-3]

Brandon Ingram i Immanuel Quickley niedostępni. Jarrett Allen nareszcie się postawił, przykro było momentami patrzeć jak go głowę niższy rookie spycha bezczelnie w polu trzech sekund. RJ Barrett pudłował. 

Raptors wycięli największe działa Hardena, Mitchella. Skromny dorobek zaliczył także Evan Mobley, ale Cavs kadrę mają znacznie głębszą. Gracze zadaniowi Cavs wnieśli jakość i to nie byle jaką!

• Max Strus 12 punktów 8 zbiórek 5 asyst 2 przechwyty 1 blok
• Jarett Allen 22 punkty 19 zbiórek, w tym osiem w ataku
• Sam Merrill 13 punktów 3/7 zza łuku
• Dennis Schroder drący japę na Mitchella, który po stracie nie wracał do obrony

W efekcie aż sześciu graczy Cleveland osiągnęło dwucyfrową zdobycz punktową i zasłużenie awansują do drugiej rundy. Co powiecie na 60-33 na tablicach? Poeltl nie nadawał się do użytku, a Allen nareszcie grał jak przystało na faceta, o jego gabarytach (i doświadczeniu). Od zawsze zarzucałem mu, że jest miękki, ale tym razem zaimponował. 

Jeśli zaś chodzi o Raptors. Mimo kontuzji oraz ewidentnych ograniczeń po stronie Quickleya, Poeltla (sztywne plecy, nie był w stanie złapać żadnej bezpańskiej piłki), Ingrama, zespół z najwyższym budżetem płacowym w NBA przeciągnęli przez siedem meczów z piekła rodem. Scottie Barnes (24 punkty 9 zbiórek 6 asyst) wykonał kolejny krok na drodze, do zostania super gwiazdą ligi. Barrett z przymusu grał powyżej swoich możliwości, ale pokazał, że powinien być integralną częścią ekipy na przyszłość. CMB, Ja’Kobe i Shead także zebrali potrzebne doświadczenie i należy w nich bezwzględnie inwestować. Z pewnością cieszy progres, współpraca i entuzjazm całej grupy. Uwierzyli, że stać ich na wielkie rzeczy.

Rajakovic swym poziomem zaangażowania i ujmującą prostotą setów i wypowiedzi, kupił sobie szatnię. Czuło się, że poszedłby za chłopakami w ogień i ze wzajemnością. Filary tego klubu są teraz wyraźne, przed nimi ciekawe lato. Zakładam, że Brandon Ingram znów zmieni barwy klubowe. Ja bym próbował do Kanady ściągnąć gracza pokroju Domantasa Sabonisa, ale na to jeszcze będziemy mieli czas.

Czego się nauczyłem w tej serii? Zdałem sobie sprawę jak bardzo kocham tę ekipę, jak bardzo kocham swoich graczy i jak bardzo będzie mi ich brakować już jturo na treningu, jak bardzo będę za nimi tęsknił przez lato [Darko Rajakovic] 

Dlaczego tytuł brzmi „Cavs driftują po marginesie błędu”? Po pierwsze uznałem, że to fajnie brzmi. Po drugie, Cavs mieli ogrom przewag natury kadrowej, zamiast jednak trzymać się swojego toru i lecieć wprost do mety, pozwolili się przez Raptors zepchnąć na margines błędu. Ten na szczęście był na tyle szeroki, że ostatecznie uniknęli kolizji. Jadą dalej i niech ich ten sprawdzian wzmocni. Allen – czuć przełamanie, oby tak dalej!

Dlaczego pierwsza część tytułu brzmi „Detroit Pistons powtórka z historii”? Otóż w playoffs 2003 roku w pierwszej rundzie także mierzyli się Orlando i Detroit. Pod przewodnictwem Tracy’ego McGrady również osiągali przewagę 3-1 w serii, aby przegrać trzy kolejne spotkania. Tamtym Pistons przewodzili Chauncey Billups, Rip Hamilton i Ben Wallace. To były podwaliny wielkiej koszykówki w Motor City. Na pierwszym miejscu stała obrona. Dość powiedzieć, że Magic na zakończenie serii byli w stanie zdobyć 67, 88 i 93 punkty. Sezon później Pistons sięgnęli zaś po mistrzowski tytuł!

To tyle na tę chwilę, nie wykluczam mini artykułu z zapowiedzią serii drugiej rundy, która startuje dziś w nocy. Patronów odcinka nie ma, mimo wszystko dziękuję wszystkim tym, którzy doczytali do końca. B