Dziś o 17:25 na jednym z pasm Polsatu Sport pierwszy mecz towarzyski naszych koszykarzy. W ramach przygotowań do Eurobasketu zagramy z Senegalem. Rzecz jasna nie zwycięstwo, ale przećwiczenie wariantów taktycznych w warunkach meczowych będzie kluczem. Jednak abstrahując od eksperymentów kadrowych trenera Milicica, zwycięstwo powinniśmy wywalczyć, bo tak robią zespoły z ambicjami wykraczającymi poza najlepszą szesnastkę Europy. 

No właśnie, jaki jest realistyczny cel Polaków na nadchodzącym turnieju? Jesteśmy gospodarzami, rundę grupową rozegramy w Katowicach, więc wyjście z grupy powinno być absolutnie planem minimum. Powtórka sprzed trzech lat, gdzie wywalczyliśmy czwarte miejsce, raczej nie wchodzi w rachubę jednak nie ma się co skupiać na słabościach własnych, tylko krytycznym okiem zerknąć na rywali. 

Zagramy w „grupie D”, gdzie czeka nas przeprawa ze Słowenią, Izraelem -> Islandią, Francją i Belgią. Plus jest taki, że każdy zespół jest w naszym zasięgu. Minus jest taki, że za wyjątkiem Islandii, z którą zagramy dzień po spotkaniu z Izraelem, każdy zespół może skubnąć nas…

#SLO

Słowenia posiada bardzo zgrany i dynamiczny roster, są świetni na otwartej przestrzeni, potrafią rzucać zza łuku, a za sterami siedzi cudowne dziecko koszykówki, schudnięty i głody sukcesów Luka Doncic, który gwarantuje ich zespołowi solidne pozycje rzutowe oraz zdobycz na poziomie 20+ punktów. Nie mają centra! Naturalizowany Josh Nebo jest kontuzjowany, powołania nie trzymał Mike Tobey, w szerokim składzie znajduje się weteran Alen Omic -> 33 lata, 213 cm wzrostu, który twardo roluje pod obręcz, ma niezły warsztat tyłem do kosza, no i łapie podania. Będziemy mieli z nim problem choć stać go pewnie będzie na pół spotkania. Drugą połowę Słoweńcy lecieć będą w obniżonym składzie. 

Pierwsza piątka to prawdopodobnie Luka Doncic -> Klemen Prepelic -> Gregor Hrovat -> Vlatko Cancar -> Alen Omic

No i cóż, wolałbym się ze Słowenią mierzyć po paru dniach, gdy Luka będzie już miał swoje w nogach, bo jednak trema naszych plus świeżość Słoweńca to może być zabójcza kombinacja. Poszliby sobie w Katowicach do Pomarańczy na pięterko, wychylili parę kolejek, to by się naszym lepiej z nimi grało. Na pewno sprawdzą kompetencje strzeleckie Polaków, polegać będą na zamknięciu pola trzech sekund oraz grze z kontry. Także, no… w kolejce otwarcia raczej nie będziemy faworytem.

#ISR

Izrael to trzech kreatorów gry: Deni Avdija (Portland), Ben Saraf (rookie Brooklyn Nets) oraz Yam Madar (Hapoel Tel Aviv), na centrze Roman Sorkin, pozostałe kluczowe postaci to stoper Yovel Zoosman oraz doświadczony stretch four Jake Cohen. Zespół absolutnie w zasięgu dla naszych. Najgroźniejszy wydaje się ten tu szatan na „jedynce” (191 cm, 25 lat) choć od dłuższego czasu ma problemy z kolanem i nie wiadomo czy nie odpuści turnieju na rzecz dalszej rehabilitacji.

#FRA

Na nasze szczęście nie grają „potwory” Rudy Gobert ani Victor Wembanyama, Evan Fournier zrezygnował z powodów osobistych, Mathias Lessort ma kontuzję, a Nando De Colo oraz Nicolas Batum zakończyli karierę reprezentacyjną. 

Prawdopodobna pierwsza piątka Francuzów to Matthew Strazel, Frank Ntilikina, Bilal Coulibaly, Guerschon Yabusele oraz Alexandre Sarr. Czy jest się czego bać? Sarr ma potężny zasięg w obronie i potrafi rzucać za trzy. Yabusele jest równie szeroki co wysoki, ma miękką kiść i szybkość pojedynczego ruchu, poprzesuwa naszych wedle uznania.

Reszta chłopaków doskonale biega. Kluczem będzie zbiórka oraz powroty do obrony. Nie możemy im się dać rozhuśtać na otwartej przestrzeni. Należy grę spowolnić i wpędzić Francję w atak pozycyjny, bo tu nie ma ani rasowej jedynki, ani zgrania, ani wielkich skillów, ani wybitnej pierwszej opcji. Problem stanowi głębia składu tego zespołu oraz idąca za tym intensywność gry Trójkolorowych. Niektóre z pozostałych nazwisk:

• Moussa Diabate (Hornets) – bardzo sprawny, doskonale zbierający zmiennik na centrze
• Ousmane Dieng (Thunder) – zmiennik na silne skrzydło, dużo widzi, potrafi podać
• Zacharie Risacher (Hawks) – niskie skrzydło, to może być pierwsza opcja, będzie wiele rzucał za trzy
• Isaiah Cordinier (Virtus Bologna) – playmaker, sixthman, atleta na koźle, duży ciąg na kosz
• Vincent Poirier (Anadolu Efes) – doświadczony, fizyczny center 
• Andrew Albicy (Gran Canaria) – weteran, gra na piłce 

#BEL

Kto lekceważy Belgię, ten się na baskecie nie zna. Szczęśliwie dla naszych, trzy najważniejsze nazwiska (przekreślone) na turnieju nie wystąpią:

• Emmanuel Lecomte – znany dobrze w Polsce, jeszcze niedawno ciągnął Start Lublin w finałach PLK
• Ajay Mitchell – wielka nadzieja Thunder, pierwszorzędna gra jeden na jeden, mańkut, materiał na pierwszą opcję (!)
• Toumani Camara – doskonały, wszechstronny obrońca z potencjałem na shootera, na codzień w Blazers
• Retin Obasohan – doświadczony strzelec, w eliminacjach średnia 20.0 punktów
• Pierre-Antoine Gillet – kolejny doświadczony gracz, zbierająca „czwórka” z rzutem zza łuku
• Ismael Bako – center Unicsu Kazan, 208 cm wzrostu, długowłosy, bardzo sprawny chłopak

W pełnym składzie miałbym poważne obawy, aktualnie powinniśmy Belgię zbić. Łatwo nie będzie, ale awansować z grupy po prostu musimy. Liczymy oczywiście na udział Jordana Lloyda w treningach Biało-Czerwonych i jego prędką aklimatyzację. Z doświadczenia patrząc, człowiek wchodzi w nowy zespół, którego na dodatek ma być liderem, nie zna języka, nie zna ludzi, to wszystko nie jest proste. Ciekawostka, oto najbardziej znane zdjęcie Jordana Lloyda. Pamiętacie? 

GWBA na Instagramie -> DOŁĄCZ:

 

Wyświetl ten post na Instagramie

 

Post udostępniony przez @gwiazdybasketu

Patronami odcinka są Rafał Pomian oraz A. Kaznowski – moje uszanowanie, Bartek