Temat bieżący, można powiedzieć, że na czasie. Przeklejam co napisałem wczoraj na portalu Elona Muska albo przeczytajcie bezpośrednio tam, wedle uznania. 

Tankowanie w NBA jest złe, a jego skala przybiera rozmiary nieakceptowalne na dłuższą metę. W tym roku zaczęło się nie po All-Star Weekend, ale zaraz po Christmas Games, bo draft jest wyjątkowo mocny. Nie siedzicie w nocy, więc nie widzicie co się dzieje w trakcie meczów. Mecz, w którym osoba zaufana, czyli główny szkoleniowiec, otrzymuje polecenie przegrać, jest takim wypaczeniem sensu sportowej rywalizacji, że zamiast rundy zasadniczej wolę oglądać mecze pierwszej ligi w Polsce, gdzie Kotwica Kołobrzeg rozbija bunkier pod koszem, a chłopaki rzucają na przekrzywioną obręcz.

Pięć minut przed rozpoczęciem meczu, niezdiagnozowana wcześniej kontuzja dwójki starterów, pierwsza piątka ściągana z parkietu w czwartej kwarcie, brak reakcji na niepowodzenia obrony, trener zdegradowany do roli maskotki, którą równie dobrze mógłby wpuścić na parkiet, byłoby więcej śmiechu dla casualowego fana, co nie? Czemu nie?

Piękne wsady, dryblingi i niemożliwe game-winnery pozostaną, bez obawy, będziecie mieli co ludziom pokazywać. Nierówności? Gwiazdy, rynki, pieniądze? 75% zespołów NBA i tak nigdy nie zdobędzie mistrzowskiego tytułu, bo nawet do tego nie dąży. Niech chociaż wystawiają najlepszy możliwy produkt, a skoro i tak mamy w NBA gospodarkę odgórnie sterowaną, niech będą np. dodatkowo wynagradzani za awans do playoffs, czy liczbę odniesionych zwycięstw.

Tankowanie w NBA jest złe, a jego skala przybiera rozmiary nieakceptowalne na dłuższą metę. W tym roku zaczęło się nie po All-Star Weekend, ale zaraz po Christmas Games, bo draft jest wyjątkowo mocny.

Nie siedzicie w nocy, więc nie widzicie co się dzieje w trakcie meczów. Mecz,…

— Bartek Gajewski 🇵🇱 (@gwiazdyB) February 17, 2026

Wiara z miejsca uczepiła się powyższych 75% które wpisałem z rozpędu, pasowałoby bardziej 50%, ale to szczegóły. Liczy się wzbierająca skala zjawiska, jakim jest tankowanie. Zgadzacie się?

Niektórzy wspominają, że tankowanie stało się problemem i jest obecnie wałkowane w przestrzeni publicznej wyłącznie dlatego, że jego ukrócenie leży w interesie lobby bukmacherskiego. Ci sami niektórzy, mam wrażenie głównie ci, którzy nie mieli nigdy z bukmacherką do czynienia albo znają ją wyłącznie z opowieści patologicznego wujka czy kolegi, podnoszą, że bukmacherka steruje ligą, komisarz NBA Adam Silver jest na jej usługach i należy ją zlikwidować, zakazać, zakopać pod ziemią i przykryć głazem, którego wielkości i ciężaru nie określają. 

Moje zdanie: NBA rządzą pieniądze. Adam Silver, a wcześnie David Stern, nie są Waszym kumplem, oni nie są od rozwoju ligi w sensie jej atrakcyjności dla widza. Oni są przede wszystkim od zarabiania pieniędzy i jeśli im w rachunkach wyjdzie, że coś się opłaca, to dokładnie to jeden z drugim i ze mną na czele, będziemy oglądać. Będą budować wizerunek jacy są tolerancyjni, równościowi, ale gdy gracz w sieci napisze o wolnym Hong-Kongu, naślą ludzi, by wpis natychmiast usunąć. Rozumiemy się?

Jak u Stanowskiego, jak się opłaca to największego idiotę wybroni albo mądrego człowieka zaszczuje w sposób bezwzględny, naśle wyznawców. Wszystko cyniczne i obliczone niemal wyłącznie na zysk, od czasu do czasu happening z misiami dla ocieplenia wizerunku plus zbiórki pieniężne, oczywiście. Jak mi wpłacicie milion, to sto tysięcy przeleję na fundację, powiedzcie tylko którą.

W tym samym sensie Adam Silver to pozbawiony skrupułów menedżer, na usługach trzydziestu jeszcze większych „diabłów”, jakimi są właściciele klubów NBA. On nie jest od tego, abyś go szanował czy lubił, on realizuje biznes. To sobie ustalmy raz na zawsze. 

Idąc dalej, lobby bukmacherskie nie zniknie z krajobrazu NBA, nie ma na to żadnych szans (bukmacherka na styku NBA wymaga szeregu regulacji, ale to temat na odrębny artykuł). I nie, lobby bukmacherskie nie traci na tankowaniu, na tankowaniu tracą, jak zawsze: gracze i to ich lament jest tutaj adresowany. Niedzielny kibic i tak nie ma pojęcia, jaki cyrk, dosłownie cyrk, odwala się czasem na parkietach najlepszej ligi świata. 

Jako typer NBA bywam bardzo zirytowany, bo oto wyobraźmy sobie jest kolejka dziesięć meczów. Z tego pięć, sześć, a czasem nawet siedem pojedynków (!)  rozgrywanych jest przez zespoły, które nie grają optymalnym składem, których trenerzy podejmują irracjonalne decyzje i nie dążą do zwycięstwa. Nie da się tego oglądać i nie da się tego obronić w żaden sposób.

Jak ograniczyć / wyeliminować zjawisko tankowania

Rozwiązań na przestrzeni ostatnich paru dni widziałem setki, pozwólcie więc, że skrótowo omówię część z nich. 

Turniej na kształt play-in, z udziałem ekip z najgorszym bilansem. Zwycięzca zgarnia top pick, drugi ma do dyspozycji drugi numer i reszta analogicznie. To nie wchodzi w grę. Dlaczego młodzi (najczęściej są to młodzi gracze) tuż przed zakończeniem 82-meczowego sezonu, przed wyjazdem na wakacje, mają rywalizować, na rzęsach stawać, aby organizacja mogła pozyskać super utalentowanego rookie, który przyjdzie na ich miejsce i odbierze im pozycję, minuty, pracę? 

Zlikwidowanie draftu, zastąpienie go wolną agenturą wśród graczy, którzy zgłaszają swój akces występów w NBA. Uogólniając, nie ma skali zarobków dla pierwszoroczniaków, jak ma to miejsce obecnie. Jeśli zespół dysponuje środkami, może dzieciakowi prosto z uczelni zaproponować nawet maksymalny kontrakt (jakie rodziłoby to oburzenie w szatni, możemy się wyłącznie domyślać). Kluby mogą odbywać spotkania, przekonywać dlaczego akurat u nich, jeden z drugim super utalentowany kot powinien grać. 

Nie wchodzi w grę. Żaden super utalentowany rookie free-agent nie wybierze takich ośrodków jak Milwaukee, Memphis, Nowy Orlean czy Utah. Wyobraźmy sobie rozmowę z agentem: 

– Jazz oferują maksymalna umowę, możesz dostać nawet trzydzieści milionów za sezon, z miejsca stajesz się też twarzą organizacji.
– Mam mieszkać w Salt Lake City? Eee, a są jakieś inne opcje?
– Czekałem na to pytanie. Lakers chcą ci dać pięć milionów, ale jeśli wybierzesz LA, mam dla ciebie dogadany deal z Nike, Hublota, Gatorade i jeszcze powiedz, strzelałeś w dzieciństwie z Nerf guna? Oni też ciebie chcą. W sumie możesz liczyć na około 55 milionów rocznie. 
– !!!

Przerysowuję oczywiście, ale rozumiecie o co chodzi. Rich gets richer. Możecie być pewni, że z czasem NBA składałaby się z hegemonów skupionych wokół największych rynków (Nowy Jork, Los Angeles, Chicago, Miami) oraz klasy B, zrzeszającej pozostałe drużyny. Nie żebyśmy obecnie wiele odbiegali od podziałów, NBA JEST ligą dwóch prędkości, a zespoły fundamentalnie różnią się nie tylko poziomem sportowym, ale przede wszystkim aspiracjami. 

Tym niemniej, należy absolutnie docenić i hołubić sukcesy ekip, które mądrze przez lata draftowały i na plecach swych wychowanków osiągały największe sukcesy. Mowa o takich miejscach jak: San Antonio, Golden State, Denver, Oklahoma City i paru innych. Przyjmując za rozwiązanie likwidację draftu, te ośrodki nie mają większych szans na powtórzenie sukcesu, a liga ulegnie przysłowiowemu zabetonowaniu. Tego również nie chcemy. 

Kary za tankowanie

To także nie zda egzaminu. Tankowanie jest poza kontrolą do tego stopnia, że właściciele NBA są skłonni wypisać czek „in blanco” na kary nakładane przez ligę, jeśli ma im to pomóc pozyskać w drafcie generacyjny talent, na którym choćby przez cztery lata rookie kontraktu zarobią setki milionów dolarów. Tak to działa. 

Ostatni przykład, Jazz ukarani grzywną rzędu 500 tysięcy dolarów. To jakby mnie czy Tobie wręczyć mandat na 50 złotych. Nie przyniesie efektu, metody tankowania staną się wyłącznie bardziej „perfidne”. Żaden odgórny regulamin nie może przecież ingerować w decyzje trenerskie, prawda? 

Wypłaszczenie loterii draftu

W dalszym ciągu odbywa się handel wyborami draftu, jako narzędziem do osiągania długofalowych sukcesów przez najsprawniejszych menedżerów. Zespoły, które nie awansują do playoffs, przystępują do loterii draftu, z tym, że każda z czternastu ekip szanse na wybór z pierwszym, drugim, trzecim, czwartym i piątym numerem ma… takie same. Reszta wedle bilansu, jak do tej pory, ale jest haczyk. 

Ci, którzy awansują do playoffs, zarabiają ekstra na organizacji ekstra meczów, pełnym obłożeniu, emocjach, zaangażowaniu, progresie. Dodatkowo, zespoły (również te loteryjne, z wyłączeniem może półfinalistów konferencji wzwyż) są wynagradzane za przekroczenie danego progu zwycięstw. Wynagradzane w postaci finansowej (% przychodów ligi rozliczany po sezonie) w postaci trade-exceptions lub innych, które najlepiej służą menedżerom w budowaniu kompetentnej i przyszłościowej kadry. 

To przynajmniej w teorii pozbawi sensu chamskiego tankowania przez 1/3 ligi, jakie widzimy obecnie. To jest kierunek, który moim zdaniem należałoby rozważyć. Zapraszam do dyskusji. Zapraszam do prezentowania swoich pomysłów. Patronami odcinka są Rafał Res oraz CzW, dziękuję Panowie, kłaniam się. B