Witam serdecznie. Za chwilę rozpocznie się kolejny All-Star Game, którego format w tym roku obejmuje trzy ekipy złożone z największych nazwisk NBA. Dwie ekipy złożone z ludzi z amerykańskimi paszportami oraz jedna z obcokrajowcami. Składy przywoływałem, ale ponieważ były kontuzje i zmiany przywołam może szybko raz jeszcze: 

USA Stripes, czyli pasy (na dupę): Brown, Durant, Ingram, Leonard, Brunson, Fox, James, Mitchell

USA Stars, czyli gwiazdy (pod okiem): Barnes, Cunningham, Edwards, Johnson, Booker, Duren, Holmgren, Maxey

World, czyli reszta świata: Murray, Sengun, Towns, Doncic, Jokic, Powell, Siakam, Wembanyama

Co mi się widzi, że jak się Stripsy (kurczaka) zepną, to ich będzie cieżko ograć chociaż nie mają wysokich. Pograją trzy razy po dwanaście minut, każdy z każdym, a potem finał też dwanaście minut. Stars powinni być najbardziej głodni sukcesu, zaś World może sprawę pokpić. Jak widzę śmieszków Lukę i Jokera, to się zastanawiam po kiego grzyba ten Weekend w ogóle jeszcze organizują. 

Czepiamy się starych dziadów, LeBrona czy KD, że odpuszczają, podczas gdy najgrubszą wylewkę na Weekend Gwiazd mają właśnie zagraniczni. 

Konkurs wsadów wygrał młodziak z Miami i modlę się, żeby Pat Riley zaraz z maksymalnym kontraktem do niego nie wyskoczył, hehe. Gdzieś po drodze, a właściwie na samym początku, Jaxson Hayes się lekko skompromitował, a syn mistrza wsadów Jasona Richardsona wyrżnął łbem o parkiet. Publika, spod której nie wyciągniesz nawet złożonej na płasko gazety gdy podskoczy, zgodnie określiła konkurs jako [xxx] a mnie to trudno powiedzieć. Dawno przestałem się interesować. Ja tak nie zrobię na pewno, jeśliby kto pytał. Nawet wyczynu Hayesa nie powtórzę. Może dwadzieścia lat temu, piłką do siatki. Większość wsadów, jakie robisz po czterdziestce, to brudnymi gaciami do pralki. 

After all these years, NBA dunk contest is no more my cup of tea, but this one try is just admirable! 😅https://t.co/Rsn9hJIyCq

— Bartek Gajewski 🇵🇱 (@gwiazdyB) February 15, 2026

Względnie ciekawą wymianę miałem na X, na temat Sochana / Gortata, wklejam poniżej, być może będziecie zainteresowani. W każdym razie, popisałem ostatnio trochę po polsku na tej iksowej platformie i mi teraz wyskakują różne mądrale, czuję, że może być śmiesznie. Im głupsze wypowiedzi na temat NBA czytam, z tym większą swadą i pewnością siebie są zazwyczaj pisane. 

Jeremy Sochan to prawdziwy fenomen kulturowy w Polsce. Dopóki czegoś nie chlapnie w wywiadzie, choćby grał jak ostatnia noga, albo nie grał wcale, jest i pozostanie uwielbiany, zwłaszcza przez casulowych fanów NBA. Różowe okulary założone, pompowanie balonu trwa, a @MGortat owi ,… pic.twitter.com/bh9Jc0mgWR

— Bartek Gajewski 🇵🇱 (@gwiazdyB) February 14, 2026

Ciekawostką był wywiad trzykrotnego laureata konkursu wsadów Maca McClunga, który w wywiadzie podzielił się, że nie startuje, bo gracze nie chcą się z nim mierzyć i masowo rezygnują z udziału, jeśli on miałby wystąpić. Nie było więc ponownej obrony tytułu, ale znamy wsady, które na ten rok przygotował i powiem jedno, nie dziwię się chłopakom, że nie chcieli przy nim stawać. Było cymbalistów wielu, ale żaden nie chciał zagrać przy Jankielu… dobrze mówię? 

Widziałem za to mojego ulubionego Kona Knueppela w konkursie trójek, ależ to jest świetny chłopak, zabrakło bardzo niewiele by się przebić do finału, w którym zobaczyliśmy weteranów strzelectwa amerykańskiego Devina Bookera i Damiana Lillarda. Wygrał ten ostatni, bo stacjonarne rzuty to najczęstsze co robi, w ramach rehabilitacji Achillesa. Czy to „etyczne” że go w ogóle dopuścili? Zdania są podzielone, najważniejsze, że rzucać wciąż potrafi! 

Jeszcze ciekawiej wyglądały piątkowe Rising Stars Games. Młode gwiazdki grały do czterdziestu punktów, a potem w finale do 25 punktów (bez sensu trochę, ale nie mnie oceniać). Bardzo dynamicznie grali, nie brakowało obrony, fauli, były też zmiany obrony. Najbardziej było widać największe talenty na piłce Dylan Harper, VJ Edgecombe, Stephon Castle. Zaznaczali się strzelcy Sheppard, Demin, Tyson. Warunkami dominowali momentami Ware czy Clingan. Niesamowicie utalentowane chłopaki i generalnie uważam, że zeszłoroczny rocznik draftu ma szansę zostać jednym z najwybitniejszych w historii.

MVP poszło do atlety z Sixers, czyli VJ Edgecombe’a, który okazał się closerem w obu spotkaniach. Ma chłopak smykałkę do ważnych rzutów, nie pierwszy to jego raz w tym sezonie: 

Patrząc na to jestem ciekaw, co takiego pokażą starzy, choć na wiele nie liczę. Początek transmisji za pół godziny, oglądacie choć fragment? Z zakulisowych newsów to Wam zdradzę, że prezydent, komisarz Adam Silver rozważa rezygnację z draftu NBA oraz wprowadzenie wolnej-agentury wśród pierwszoroczniaków. Trzeba będzie mieć środki, pozyskać sympatię młodego, a stawki bazowe będą z góry określone. Czy podoba Wam się taki pomysł i jak wpłynąłby na „równość szans” w lidze? Na pewno raz na zawsze skończyłoby się celowe podkładanie meczów i osłabianie składów w czwartych kwartach, co wydaje się być największą gangreną od lat toczącą rundę zasadniczą NBA. 

No nic, żegnam się z Wami i mówię: do jutra. Patronami odcinka są Paweł Sinicyn oraz Kuba Ch – dziękuję, kłaniam się Panowie.