Dziś bez analiz i zadręczania się. Przedstawiam moich trzydziestu ulubionych zawodników NBA. To znaczy przy założeniu, że wskazuję po jednym z każdej z ekip, bez wyjątków. Może Was zainspiruję i będziecie chcieli przywołać własną, ulubioną trzydziestkę, pod spodem, w komentarzach, któż to wie? Przyjemnej lektury, życzę. B

1. Atlanta Hawks – Trae Young

Nawet nie próbujcie go przyrównywać do LaMelo Balla, uprzedzam, przestrzegam, bo wielokrotnie czytałem jak próbujecie. Trae stricte ofensywnie to jeden z najzdolniejszych, najbardziej wykwalifikowanych koszykarzy na świecie, a w relacji do warunków fizycznych to już w ogóle top of the top, śmietanka towarzyska, gwiezdny pył. Organizuje grę, pięknie podaje, kiedy trzeba albo czuje, że mu idzie, bierze na siebie rzuty, potrafi też radzić sobie z podwojeniami. Nie boi się i nie cyka, cokolwiek to znaczy. Średnie (siedmiu sezonów) kariery to 25.3 punktów oraz 9.8 asyst!

Hawks, o ile mają szczęście i bez większych kontuzji lecą przez sezon, obtoczywszy Younga w odpowiedniej panierce, zwyczajowo grają w playoffs. W 2021 roku awansowali nawet do finałów konferencji i uwierzcie, gdy powiem, że nie był to przypadek. Zresztą ile ten chłopak nam już, na przestrzeni lat, kasy wygrał… zapraszam do wspólnego typowania: Grupa Typera GWBA 2026

18 assists by Trae, the ladder is now completed
that’s 6,44 units of profit
now you have to join me, thank you. B https://t.co/kY4tS1hKv3

— Bartek Gajewski (@gwiazdyB) January 8, 2025

2. Boston Celtics – Derrick White

Wybór najtrudniejszy z możliwych, bo….

White’a jednak bardzo szanuję, bo klei talenty tych tam gwiazdorów elegancko, gra po obu stronach. Jest człowiekiem od czarnej roboty, a jednocześnie prawie nigdy nie zawodzi w ataku. Trójki, bloki z pomocy, przechwyty, presja na całej długości, klepanie piłki – wykona na boisku co chcesz. White to wychowanek Gregga Popovicha, pierwszych pięć sezonów spędził w San Antonio, więc grać potrafi. 

3. Brooklyn Nets – Ben Saraf

Rokrocznie obserwujemy wielkie zmiany w składzie nowojorskim, zupełnie jak w PLK. Nie mam tu swoich ulubieńców, ale bardzo wierzę w tego chłopaka i życzę mu jak najlepiej. Ma przewagę doświadczenia nad innymi rookies, bo już od paru sezonów gra z dorosłymi w Europie. Widzi to i docenia trener Jordi Fernandez. Saraf w jednym z meczów preseason zaliczył przykładowo 11 asyst. Gra nazwijmy to „europejski basket”, oparty na decyzyjności i koszykarskim IQ, nie podpala się oraz ma świetne warunki (196 cm) jak na combo-guarda. Chciałbym, aby jak najszybciej trafił do powszechnej świadomości fanów NBA choć łatwo mu nie będzie, bo konkurencja, choćby i wewnątrz klubu, jest olbrzymia. 

4. Charlotte Hornets – Moussa Diabate 

Jak już musze kogoś wskazać, niech będzie Moussa, za waleczność i serducho, które zostawia na parkiecie. Szerszenie to zepsuta organizacja, przegniła od środka, obliczona na zysk, efekt biznesowy. Diabate to żylasty quasi center (waży w okolicach 100 kg), który potrafi przebierać nogami. Jest prędki na otwartej przestrzeni, więc trenerzy pozwalają mu walczyć na atakowanej tablicy, co zresztą uwielbia. Gdyby mu dać trzy kwarty w meczu, myślę że byłby w pierwszej trójce zbierających NBA. Niestety to się nigdy nie stanie, bo z dystansu nie rzuca, a w połowie matchupów jest zbyt drobny fizycznie. 

5. Chicago Bulls – Matas Buzelis

Ksywa operacyjna Buzi Vert. Tutaj rośnie nam kolejny Franz Wagner, o czym zresztą niejednokrotnie pisałem. Zobaczcie na jego kompilację najlepszych akcji w preseason. Dunki sobie podarujcie, zobaczcie natomiast jak atakuje środkowych wychodząc na szczyt po piłkę, a chyba najbardziej imponująca akcja startuje w 68. sekundzie. Rośnie kawał gracza, wieszczę mu All-Star Game za dwa, trzy lata.

6. Cleveland Cavaliers – Evan Mobley

Rokrocznie robi postępy i na tym etapie kariery, mam wrażenie, że Jarrett Allen jako partner do gry, zaczyna Mobleya już powoli ograniczać. Dojrzał fizycznie, świetnie sobie radzi jako samodzielna „piątka”. W zeszłym sezonie zaliczał 37% zza łuku przy ponad trzech próbach w meczu! Kolejnym krokiem jest rozwój warsztatu gry tyłem do kosza.  

7. Dallas Mavericks – Cooper Flagg 

Na wyrost, nie do sprawdzenia, ale obstaję przy swoim. Pisałem już, dla mnie w okolicach marca to powinien być już najlepszy gracz Mavericks. Davis i Irving nie mają ani zdrowia, ani powtarzalności, zaś temu dzieciakowi „przestoje” mogą się zdarzać co najwyżej zza łuku, mówię o % skuteczności. Tak czy inaczej pozostanie efektywny w ataku, coś jak Paolo Banchero w Orlando, od którego będzie jednak dużo lepszy w obronie. To widać, to słychać… i czuć. Jesteś na „X”? Zostaw mi follow, czasem się tam wynurzam, zwłaszcza w nocy, gdy wszyscy w Polsce smacznie śpią.

Copper Flagg is gonna be the Mavericks’ best player by midseason. I’ve been checking out some some training camp clips, and dude just rejected AD’s jumper, no big deal for him, just perfect timing, saw him pulling up and boom, sent it back. Reminds me of David Robinson, who… pic.twitter.com/8vxYNM3qUc

— Bartek Gajewski 🇵🇱 (@gwiazdyB) October 2, 2025

8. Denver Nuggets – Nikola Jokic

Jego historię znają wszyscy fani NBA, nie wniosę raczej nic nowego. Ewenementem na skalę światową jest odporność psychiczna, chwytność, miękkość dłoni, orientacja w przestrzeni oraz bazowy, ale bardzo precyzyjny warsztat techniczny Serba. Nikt na przykład tak dobrze nie gra łokciami w grze jeden na jeden. 

9. Detroit Pistons – Cade Cuningham 

Wieszczyłem eksplozję Pistons odkąd się pojawił w lidze, ale kontuzja, a następnie nietrafione ruchy kadrowe mocno, owąż eksplozję spowolniły. Dopiero zeszły sezon odpowiednio unaocznił talent tego chłopaka. Otoczony strzelcami na pozycjach 2-3-4, osiągnął średnie 26.1 punktów 6.1 zbiórek oraz 9.1 asyst. Detroit rok do roku poprawili się o trzydzieści zwycięstw (!) w tym sezonie bukmacherzy szacują kolejny progres (47.5 wygranych).

10. Golden State Warriors – Stephen Curry

Fenomen, który zmienił koszykówkę, przeprowadził „trójkową rewolucję”. Przedtem nikt o zdrowych zmysłach nie wierzył, że filigranowym, opartym o rzuty z wyskoku basketem, można sięgać po najwyższe laury NBA. Więcej o tym piszę w książce, do której przeczytania (raz jeszcze) serdecznie Was zachęcam: 

https://sklep.gwiazdybasketu.pl/

Tymczasem kolega Steph, super gwiazda w przededniu siedemnastego sezonu NBA, nawet w meczach preseason narażał ciało i stawiał kolegom zasłony. I to takim kolegom, którzy byli bez szans na załapanie się do składu! Facet jest legendą, ale wydaje się być pozbawiony (toksycznego) ego. On nie musi nic, nikomu udowadniać, warczeć ani kaprysić, on dowodzi poprzez przykład. Niektórzy młodzi nawet teraz nie mogą dotrzymać mu kroku, gdy podaje piłkę i rozpoczyna swój bieg po elipsie lub w poprzek parkietu. Wszyscy w hali wiedzą, że zaraz otrzyma powrotne podanie i odda rzut, ale rzadko kiedy rywalom udaje się przed tym obronić, i to jest piękne!

11. Houston Rockets – Alperen Sengun

Nie jestem do końca przekonany względem Amena Thompsona, bo to jednak wciąż dosyć surowy atleta. Tymczasem turecki środkowy, jak sami widzieliście podczas Eurobasketu, idzie w ślady Jokera, któremu wydaje się rzucać coraz poważniejsze wyzwanie. Jego współpraca z KD w tym sezonie określi wyniki Rockets. 

12. Indiana Pacers – Andrew Nembhard

Lubię gościa, bo zawsze ciężko pracuje, a jego wkład bywa niedoceniany. W nadchodzących rozgrywkach, z uwagi na kontuzje Haliburtona i McConnella, będzie niejako zmuszony zademonstrować nam szerzej swój kunszt ofensywny. Pacers czeka jazda pod górę, ale wyjdą z tego mocniejsi za 1-2 sezony, zobaczycie. Rick Carlisle to fachowiec, aktualnie musi się zająć rozwojem środkowego następcy Mylesa Turnera. Nie będzie łatwo, środek łatać będą Jackson, Huff, Bradley i Toppin. Nembharda szacuję na 14/5/6 w tym sezonie. 

13. Los Angeles Clippers – pass

Niech będzie Derrick Jones Junior, bo robi fajne wsady. Nie jestem (nigdy nie byłem) fanem żadnego z chłopaków, najwdzięczniej oczywiście kibicuje się pracusiom, jak Nico Batum, ale zwłaszcza od czasu historii Kawhi x Aspiration, już do szczętu obrzydł mi ten klub. Nazbierali weteranów, szukają zwrotu z inwestycji w nową halę i tak to się kręci. Zobaczymy kto rym razem nie dogra sezonu do końca. Tfu, odpukać w niemalowane, bo nikomu kontuzji, oczywiście, nie życzę.

14. Los Angeles Lakers – Luka Doncic

Ciężko się niekiedy kibicuje Słoweńcowi, bo grymasi i kaprysi jak bananowy dzieciak. Jednak ten dzieciak to naprawdę jest geniusz koszykówki. Kto tego nie dostrzega albo nie uznaje, ten trąba jerychońska. Byłem ciekaw jak będzie wyglądał po Eurobaskecie, czy sobie „pofolguje” z jedzeniem. Widziałem, że zagrał kawałek meczu przedsezonowego z Phoenix Suns… ludzie… 25 punktów w dwadzieścia minut, pełna kontrola, uśmiech na twarzy. Profesor. 

15. Memphis Grizzlies – Ja Morant

Trudno się nie ekscytować zdolnościami atletycznymi tego zawodnika, choć biorąc pod uwagę warunki / ogólny poziom IQ, on mistrzem NBA, z dużą dozą prawdopodobieństwa, nigdy nie zostanie. Tym niemniej: 

16. Miami Heat – Bam Adebayo

Ja wciąż liczę, że Bam pokaże nam więcej ofensywnie, niż miało to miejsce do tej pory. Może po pierwszym obozie przygotowawczym bez Jimmy’ego Butlera, zobaczymy nowe elementy w wykonaniu Bama? Takiej kombinacji powera i koordynacji to wciąż ze świecą szukać. Miami wyglądali fatalnie w pre-season. Widziałem, że bardzo próbują rozwinąć Ware’a i Larrsona, ale co z tego wyjdzie, trudno powiedzieć. 

17. Milwaukee Bucks – Giannis Antetokounmpo 

Czy mogę znów spasować? Nie? Trzej bracia Antetokounmpo w składzie, damski bokser Kevin Porter Jr na rozegraniu i Kyle Kuzma wciąż nie ogarniający elementarnych zasad gry, prowadzeni przez korporacyjnego trenera Doca Riversa – wybaczcie, ale to nie moja bajka. Giannis w wywiadach czasem nam się jawi jako szlachetna, dojrzale myśląca postać, ale więcej w tym chyba PR-u, niż faktycznej nobliwości. Na boisku chamowaty, nieociosany. Tym niemniej, serducho wkłada, ma ewolucyjnie wybitne warunki do tej dyscypliny, osiąga wyniki, więc szacunek i hop na listę.

18. Minnesota Timberwolves – Anthony Edwards

Trudno nie ekscytować się patrząc na występy tego zawodnika, który jest tak atletyczny i uzdolniony ruchowo, że piszczele przy starcie z piłką stawia niemal równolegle do parkietu. Nie do zatrzymania jeden na jeden, ale czy Wolves optymalizują skład wokół niego, śmiem wątpić. W klubie panuje mocno biznesowe podejście stąd trudno powiedzieć, czy ANT będzie kiedykolwiek atakował puchar mistrzowski. 

19. New Orleans Pelicans – Trey Murphy III

Wysoki, sprawny, z rzutem i coraz bardziej wszechstronnym warsztatem ofensywnym. Pels litościwie pożegnali wiecznie „zamglonego”, nierównego jak ściany majstra Wiesława, kolegę Brandona Ingrama, więc dla TMIII otwierają się nowe możliwości. Dla mnie to najcenniejszy w tym momencie zasób NOLA. Pod względem sportowym wart więcej niż sam Zion Williamson.

20. New York Knicks – Jalen Brunson

Jeśli chodzi o Knicks to spodziewam się więcej tego samego pod wodzą nowego trenera Mike’a Browna. Nieistotne jakich partnerów będzie miał wokół siebie Brunson, w wyrównanych meczach jego „usage rate” wciąż będzie olbrzymi. Jego „pałowanie” może imponować, może się też nie podobać. Zapewne do najwyższych laurów Knicks nie zaprowadzi, ale doceniam cechy wolicjonalne tego niewysokiego przecież gracza. Mnie się jeszcze nie znudził, przewidywalny jest jeśli chodzi o produktywność, więc jako typer cenię go szczególnie, heh. 

21. Oklahoma City Thunder – Jalen Williams

Chłopak, któremu wieszczyłem występy w All-Star Game i się nie zawiodłem. Entuzjastyczny, super wszechstronny, grający po obu stronach parkietu młody człowiek, a także mistrz NBA. Pewnie nie zauważyliście albo nie pamiętacie, ale trener Daigneault wystawiał go momentami jako środkowego i to z powodzeniem. Nie wiem jak poradziłby sobie jako pierwsza opcja, ale póki co J-Dub jest jak Scottie Pippen dla SGA (Michaela Jordana), nieprawdaż? Na tym etapie Williams nie ma już w zasadzie słabych punktów, zobacz: 

22. Orlando Magic – Franz Wagner

Pisałem o nim cały wrzesień przy okazji Eurobasketu i pochodnych, więc nie będę Niemcowi robił kolejnej laurki. Znamy go aż za dobrze. Co istotne, pora by Magicy wykonali kolejny krok naprzód. Angaż combo-guarda Desmonda Bane’a, zauważalny skok rozwojowy Tristana DaSilvy, naprawa zdrowia Jaylena Suggsa oznacza, że sky is the limit na Florydzie i tego się trzymajmy. 

23. Philadelphia 76ers – Quentin Grimes

Oby pograł jak najwięcej, przynajmniej do powrotu Jareda McCaina. Sixers stoją na końcowym miejscu jeśli chodzi o moje koszykarskie „ulubieństwa”. Nie darzę sympatią polityki kadrowej Daryla Moreya, nigdy nie zrozumiem przykładowo angażu, maksymalnego kontraktu dla Paula George’a. Joel Embiid moim zdaniem najlepszy okres kariery ma już za sobą. Reszta musi się jakoś wokół tego kręcić, próbować wpasować, więc niech będzie Grimes, bo się bardzo stara i elastycznie grać potrafi na trzech pozycjach. 

24. Phoenix Suns – Ryan Dunn

Booker, Green i paru starszych kolegów Dunna, póki co indywidualnie znaczą i umieją więcej, ale ten gość stanowi myślę „największą obietnicę” w zespole Suns. Broni cztery pozycje, rozwija się ofensywnie, coraz więcej widzi, trzymam za niego kciuki. Gracz w stylu, wypisz wymaluj, Jeremy’ego Sochana. 

25. Portland Trail Blazers – Deni Avdija

Wszechstronnie wyszkolony skrzydłowy z delikatnie zarysowanymi cechami przywódczymi. Na wiele w Oregonie nie liczę, ale Avdiję akurat da się lubić, nie sądzisz? Pięknie nam się pokazał zwłaszcza na niedawnym Eurobaskecie, gdzie robił tak (zobaczcie video). Lubię patrzeć gdy zbiera piłkę z własnej tablicy i biegnie z nią od kosza do kosza. Widać, że jest w szczytowej formie fizycznej, nigdy wcześniej nie był tak szybki. Co niektórzy mówią na niego „Turbo”. 

26. Sacramento Kings – Russell Westbrook 

Za zasługi, za nieprzemijającą pasję, miłość do basketu, czyli coś, z czym łatwo mi się utożsamić. Kings to iście „cudaczny” zespół, skład wygląda jakby go składało ślepe dziecko, więc niech będzie Russ, choć wielkiej roli w tym zespole raczej nie odegra.

27. San Antonio Spurs – Stephon Castle

Jestem fanem tego zespołu, uważam że ponownie stoi u progu wielkiej koszykówki. Wielu graczy SAS mógłbym umieścić na liście. Jestem bardzo ciekawy postępów Wembanyamy, możliwości Dylana Harpera, ale ponad wszystkich sympatyzuję z Castlem, który uważam, że ma zadatki na gwiazdę. Zwłaszcza jeśli powtarzalności nabierze jego rzut trzypunktowy. Macie rację, identyczny dopisek można umieścić przy wszystkich młodych atletach wkraczających na scenę NBA, ale ten gość… no zobaczycie, przekonacie się sami. 

28. Toronto Raptors – pass

Naściągali ulicznych grajków o wątpliwym serduchu i motywacji do pracy. Chcą grać szybko, dynamicznie. Demonstrują niekiedy przewagi motoryczne, atletyczne. Wciąż mydlą ludziom oczy, że Scottie Barnes to wschodząca super gwiazda NBA. No cóż, nie wydaje mnie się. Wybieram, na listę wciągam, kolegę Gradeya Dicka, bo ma fajny, klasyczny warsztat shooting guarda. 

29. Utah Jazz – Isaiah Collier

Prędki, dynamiczny, cały czas skanuje przestrzeń, szuka podań. Maszynka do asyst. Rozumiecie, co mam na myśli, hehe. Rzutowo cieniutki, nie opanował zaawansowanych manewrów z piłką, ale przyspieszyć potrafi jak bolid formuły jeden. Mały, ale nabity, korpulentny. Jazz widzą go chyba jako startera na „jedynce”. 

30. Washington Wizard – Justin Champagnie

Młode, utalentowane jednostki stłoczone w jednej szatni, jak sardynki w puszce. Niedojrzałe koszykarsko, w zalewie octowej. Oto moi, Wasi Washington Wizards. Ze wszystkich tych kotów, upodobałem sobie Justina Champagnie, bo świetnie się rusza, zbiera, bardzo jest wszechstronny. Jego problem polega na niezbyt wysokim potencjale rozwojowym i dlatego raczej się do percepcji niedzielnego kibica nie przebije. No chyba, że będą kontuzje w stolicy. 

To tyle, a jak jest u Was? Jak wygląda Wasza trzydziestka? Dla ułatwienia, poniżej wrzucam „templatkę”. Dobrego dnia wszystkim! B

Atlanta Hawks – 
Boston Celtics – 
Brooklyn Nets – 
Charlotte Hornets – 
Chicago Bulls – 
Cleveland Cavaliers – 
Dallas Mavericks – 
Denver Nuggets – 
Detroit Pistons – 
Golden State Warriors – 
Houston Rockets – 
Indiana Pacers – 
Los Angeles Clippers – 
Los Angeles Lakers – 
Memphis Grizzlies – 
Miami Heat – 
Milwaukee Bucks – 
Minnesota Timberwolves – 
New Orleans Pelicans – 
New York Knicks – 
Oklahoma City Thunder – 
Orlando Magic – 
Philadelphia 76ers – 
Phoenix Suns – 
Portland Trail Blazers – 
Sacramento Kings – 
San Antonio Spurs – 
Toronto Raptors – 
Utah Jazz – 
Washington Wizards –