Draft NBA 2013 za nami. Zobaczcie co wydarzyło się dzisiejszej nocy:

1. Cleveland Cavaliers – Anthony Bennett (PF)

Zaskakujący, ale solidny wybór.  203 cm/ 109 kg z nieproporcjonalnie długimi rękoma. Pierwszy w historii draftu Kanadyjczyk wybrany z jedynką. Wiadomo było, że Cavs potrzebują gracza podkoszowego stanowiącego zagrożenie także poza polem trzech sekund.

Bennett to siłacz, wyszarpuje piłki z rąk, potrafi pobiec do kontry, nie boi się kontaktu, ale co ważniejsze – mierzy za trójkę, w akcji dwójkowej równie groźny jest rolując pod obręcz co pokazując na obwodzie, potrafi minąć obrońcę kozłem, świetnie gra 1-na-1 twarzą do kosza. Rzadka kombinacja warunków fizycznych i skilla. Kyrie Irving nareszcie ma partnera do pick-and-rolla.

Jeśli chodzi o słabe strony: na pewno musi pracować nad techniką manewrów tyłem do kosza, nie jest tytanem pracy w obronie no i czy 203 cm to nie za mało jak na silne-skrzydło NBA.

2. Orlando Magic – Victor Oladipo (SG) 

Magic Johnson porównał chłopaka do… Michaela Jordana. Ha ha ha. Victor to niezwykle atletyczny chłopak, świetnie pracuje na nogach w obronie, biega do kontry, kończy akcje znad obręczy. Rzecz w tym, że nie jest naturalnym strzelcem, relatywnie kiepsko gra 1-na-1, bo bardzo przeciętnie panuje nad piłką / kozłuje, a w efekcie traci tych piłek traci. Owszem potrafi minąć obrońcę w pierwszy kroku, zaatakować obręcz, ale póki co odbywa się to przeważnie w prostej linii. Tak wysoki wybór to wiara w potencjał rozwojowy Oladipo. 

3. Washington Wizards – Otto Porter Jr (SF) 

Najważniejsza cecha tego zawodnika – myśli na boisku, a z tym bywało różnie w obozie Wizards. Chłopak ma świetnie warunki na niskie-skrzydło (203 cm z zasięgiem ramion w granicach 215 cm). Nie podpala się, nie popełnia błędów, raczej czeka na błędy przeciwnika, a następnie je wykorzystuje. Zbiera. Potrafi świetnie podać. Gracz w stylu Tayshauna Prince’a. Ograniczony ofensywnie, raczej nie wykreuje sobie akcji rzutowej.

4. Charlotte Bobcats – Cody Zeller (C)

Wysoki białas z techniką gry tyłem do kosza oraz rzutem z krótkiego półdystansu. Wie jak się ustawiać, nieźle biega. Pracowity. Problemem jest oczywiście siła pod koszem, czyli obrona obręczy przeciw potężniejszym rywalom.

5. Phoenix Suns – Alex Len (C)

Nieco mocniejszy fizycznie niż wybrany z czwórką Zeller. Mierzy 216 cm wzrostu, jednak wymaga sporo pracy, zarówno na siłowni jak i technicznie. Co z niego wyrośnie zobaczymy za 2-3 lata.

6. New Orleans Pelicans – Nerlens Noel (C)

W dniu draftu zostało oddany do Sixers za Jrue Holidaya, a więc Pelikany nareszcie mają solidnego rozgrywającego. To będzie naprawdę ciekawa paczka! Z kolei 76ers przebudowują ekipę stawiając na młodość i entuzjazm. Noel i tak nie może grać do grudnia, ale po niewypale z Andrew Bynumem w Philadelphii mają przynajmniej młodą kotwicę defensywną na środku.

7. Sacramento Kings – Ben McLemore (SG)

I to jest dopiero niespodzianka, bowiem Ben McLemore to talent rzutowy wysokiego kalibru, do tego skacze i panuje nad ciałem. Prawdopodobnie największy potencjał ze wszystkich graczy tegorocznego draftu. Tylko dlaczego akurat Kings? Klubu, który nie cieszy się sławą jeśli chodzi o rozwój potencjału młodych zawodników vide: Boogie Cousins, Tyreke Evans, Jimmer Fredette.

8. Detroit Pistons – Kentavious Caldwell-Pope (SG)

Kolejny atletyczny strzelec na obwodzie Pistons. Jego największy walor to ten, że potrafi przymierzyć za trójkę i to zarówno w sytuacjach catch and shoot, co po koźle. Jego „ścieżka kariery” to gracz w stylu 3&D, czyli trójki i obrona. 

9. Minnesota Timberwolves – Trey Burke (PG)

Oddany do Utah za Shabazza Muhammada i Gorgui Dienga. Utah wierzy chyba, że znalazła swego lidera na obwodzie. Powinno być ciekawie, zwłaszcza jeśli utrzymają w zespole tegorocznych podkoszowych free-agentów.

10. Portland Trailblazers – CJ McCollum (PG/SG)

Zakładam, że zostanie zmiennikiem Damiana Lillarda. McCollum z profilu to zdecydowanie bardziej strzelec aniżeli rozgrywający. Sprytny, techniczny zawodnik.  Straszy rzutem, a co najważniejsze, choć nie jest przesadnie dynamiczny, potrafi kozłem wypracować samemu sobie sytuację rzutową.

Dziękuję za uwagę, Bartek Gajewski