Dla tych, którzy nie znają B-Roya i nigdy nie widzieli go w akcji. Brandon Roy to talent na miarę supergwiazdy, Rookie of The Year 2007 roku. W najlepszym okresie nie do zatrzymania niczym Kobe Bryant. Metta World Peace nazwał go najlepszym graczem, przeciwko któremu grał w NBA (jako lepszego wymienił tylko ziomka z dzielnicy). B-Roy potrafił zagrać na rozegraniu, potrafił urwać się obrońcy bez piłki, miał zabójczy rzut z wyskoku i trafiał w kluczowych momentach. Niestety ze wszystkiego obrabowały go kontuzje kolan. Z koszykówki wycofał się w grudniu ubiegłego roku. Ma zaledwie 28 lat. W lipcu podpisał kontrakt z Timberwolves.

Mówi Roy po letnim treningu z nowymi kolegami Nikola Pekovicem, Chase Budingerem i Anthony Tolliverem:

Chcę wywrzeć swój wpływ na drużynę od zaraz. Czuję się doskonale, najlepiej od naprawdę długiego czasu. Jestem w stanie bez bólu pracować nad swoimi umiejętnościami i wracać do formy. Ostatnie lata w Portland starałem się po prostu utrzymać zdolność do gry. Jestem podekscytowany znów będąc w hali treningowej. Pracuję ciężko do tego stopnia, że trener każe mi przystopować.

Ambicje Roya? Chce grać jako rzucający-obrońca w wyjściowym składzie. Oby jego oczekiwania nie okazały się szkodliwe dla zespołu. To oczywiste, że trzykrotny uczestnik All-Star Game wymaga od siebie wiele, ale rzeczywistość, czyli brak chrząstek w kolanach musi być respektowana. Od początku należałoby ustalić właściwą rolę Roya w zespole, z której definicją powinien jak najszybciej się zapoznać. Z pewnością nie jest to rola podstawowego SG.

Podczas gdy zawodnik pracuje z trenerami odpowiedzialnymi za przygotowanie kondycyjno-siłowe, włodzarze TimberWolves oczekują, że zainspiruje młodych graczy swoją pasją, profesjonalizmem i ciężką pracą. W ubiegłym sezonie, po serii kontuzji i katastrofalnej końcówce w wykonaniu Minnesoty – rozgrywający JJ Barea posunął się do następującej wypowiedzi: „zespół ma wielu graczy, którym nie zależy”. Portorykańczyk nie wymienił konkretnych nazwisk, ale późniejsze zwolnienia Michaela Beasleya, Darko Milicica i Anthony Randolpha dają do myślenia.

Obecnie, z Kevinem Love, Rickym Rubio, Pekovicem, który wyrasta na solidną opcję podkoszową oraz Derrickiem Williamsem na niskim skrzydle – zespół ma wystarczające zasoby talentu by walczyć o playoffs. Zwłaszcza mając na ławce jednego z najlepszych trenerów ligi w osobie Ricka Adelmana. Zaangażowanie i motywacja może okazać się brakującym elementem układanki zwanej post-season. Dodając do tego głodnego gry Roya, powrót wszechstronnego Andre Kirilenko oraz nowy nabytek: Alexeya Shveda (oto podstawowy rzucający-obrońca drużyny) „Młode Wilcy” mają paczkę by na co dzień nawiązywać walkę z najlepszymi. Będzie się działo!

[vsw id=”CfKJW0QVwqE” source=”youtube” width=”690″ height=”420″ autoplay=”no”]