„Biali nie potrafią skakać”. Tytuł kultowej komedii na stałe wszedł do słownika miłośników koszykówki, stając się wyrazem supremacji czarnoskórych koszykarzy w lotach do kosza. Ich biali koledzy, zwłaszcza ci z pozycji centra, zazwyczaj służą jako posterowe słupy, co tylko potęguje ogólne wrażenie (pozdrowienia dla Shawna Bradleya), którego nie są w stanie zatrzeć nawet cyrkowe popisy profesjonalnych dunkerów. No cóż… taki los.

[vsw id=”uRAp00SxP30″ source=”youtube” width=”690″ height=”420″ autoplay=”no”]

Wśród najlepszych dunkerów w historii NBA próżno szukać białych zawodników, jednak z pewnością da się wyodrębnić wśród nich pewną grupę, która zasługuje na uznanie i wyróżnienie. Poniżej moje typy, kogo byście dopisali?

#Rudy Fernandez

Mimo iż Hiszpan na zawsze pozostanie dla mnie zawodnikiem, którego swagger Chris Andersen nieomal nie zabił swoim blokiem…

[vsw id=”NwCvGMqw_bY” source=”youtube” width=”690″ height=”420″ autoplay=”no”]

…to muszę przyznać, że oglądając Slam Dunk Contest w 2009 miałem wrażenie, że sędziowie nieco go skrzywdzili (fakt, że ilość prób trochę zabiła show). Kibicowałem mu wówczas, ponieważ był pierwszym w historii europejczykiem, biorącym udział w konkursie wsadów. Brawa za odwagę, 196 cm i 84 kg to w zasadzie warunki „z podwórka”. Niemniej, Spanish Connection na linii Rodriguez-Fernandez dało swego czasu kibicom Blazers sporo alley oopów. Zapomnijcie na moment o LaVine, Gordonie, Jordanie, Wilkinsie, Carterze i innych. To dobre wsady, nie?

[vsw id=”ll_ORDW4N4c” source=”youtube” width=”690″ height=”420″ autoplay=”no”]

#Rex Chapman

Jeszcze niższy od Fernandeza, mierzący jedynie 192 cm wzrostu absolwent Kentucky cieszy się sławą jednego z najlepszych białych dunkerów ever (pomagał mu w tym blisko 100-centymetrowy wyskok). Brał udział w SDC w 1990 i 1991, zajmując odpowiednio szóste i trzecie miejsce. Kontuzje, które dały mu się we znaki w późniejszym okresie kariery spowodowały, że z lotnika przekwalifikował się na snipera zza łuku, niemniej fani pamiętają jego dunki z narzutu czy wsady dwiema piłkami.

[vsw id=”S4NX3vrV41Q” source=”youtube” width=”690″ height=”420″ autoplay=”no”]

#Brent Barry

Syn legendarnego Brenta Barry i zarazem pierwszy biały, który zwyciężył w Konkursie Wsadów w NBA. Było to w 1996, kiedy Michael Finley odwalił słynny cartwheel fail. Warto nadmienić, że Barry, który wówczas triumfował, zajął też trzecie miejsce w Konkursie Trójek w 2003. Te dwa wydarzenia dobrze oddają jego boiskowy styl. Z linii wolnych dunkował elegancko…

[vsw id=”9It1HS65xnk” source=”youtube” width=”690″ height=”420″ autoplay=”no”]

W dobrych cenach można też dostać teraz jego klasyczne Nike Air Zoom Flight 95 SE „OG” z tamtej imprezy.

#Bob Sura

Mój faworyt na tej liście, bo moim zdaniem najlepiej z nich wszystkich dawał w meczach. Rok po Barrym startował w Cleveland jako tamtejszy zawodnik i choć cudów tam nie zwojował, to myślę, że warto go pamiętać, bo swego czasu miałem wrażenie, że crossem potrafi objechać każdego. Za trzy też umiał, co mówicie?

[vsw id=”WXtafK-u9iA” source=”youtube” width=”690″ height=”420″ autoplay=”no”]

#Dan Majerle

„Thunder Dan” zawdzięczał swą ksywkę atomowym dunkom, zwłaszcza z jego czasów w Phoenix. Kibice pamiętają go też z twardej obrony i… a jakże! Dobrej miary zza łuku.

[vsw id=”Vbtym28v0Gg” source=”youtube” width=”690″ height=”420″ autoplay=”no”]

CZYTAJ DALEJ >>