Już za moment, już za chwilę, czeka nas przerwa w nadawaniu NBA, związana z organizacją All-Star Weekend, a potem jeszcze parę dni na naładowanie akumulatorów graczy, no i sen dla wszystkich kibiców, którzy siedzą nocami z nosem w laptopach śledząc losy największych na świecie gwiazd basketu. Większość ekip ma już wolne, dziś w nocy grają jeszcze tylko Bucks vs Thunder, Blazers vs Jazz oraz Mavericks vs Lakers. Ci ostatni nie muszą przynajmniej nigdzie latać, bowiem tegoroczny weekend gwiazd odbywa się właśnie w LA. 

Mówiłem o obsadzie konkursów? W turnieju Rising Stars zobaczyć mamy cztery ekipy, trzy złożone z pierwszo- i drugoroczniaków, czwarta z reprezentantów G-League, na dwustronnych kontraktach, którzy od czasu do czasu przebijają się do rotacji NBA. Każdą z drużyn „poprowadzi” mniej lub bardziej znana postać: 

• Melo: Cooper Flagg, Stephon Castle, Jeremiah Fears, Collin Murray-Boyles, Reed Sheppard, Dylan Harper, Donovan Clingan
• T-Mac: Kon Knueppel, Tre Johnson, Ajay Mitchell, Zacharie Risacher, Kel’el Ware, Alex Sarr, Jaylon Tyson, Cam Spencer
• Vince: VJ Edgecombe, Kyshawn George, Egor Demin, Jaylen Wells, Derrick Queen, Matas Buzelis, Cedric Coward
• Austin Rivers: Sean East, Yanic Konan Niederhauser, Tristen Newton, Mac McClung, Ron Harper Jr, Alijah Martin, Yang Hansen, David Jones Garcia

Co tam robi syn Doca Riversa, nie mam pojęcia, ale ta rodzina zawsze umiała się ustawić i wie na czym polega polityka. Jeśli miałbym oceniać siłę składów, to po przeprowadzonym obozie szkoleniowym Team Melo wygrałby w cuglach każdą serię do czterech zwycięstw (choć nieco słabo z rzutem, defensywnie zmietliby rywali z planszy). Co się zaś stanie w meczu pokazowym, nie ośmielam się typować. 

Konkurs wsadów obsadzili w tym roku panowie: Carter Bryant (SAS) gość, który można powiedzieć, wygryzł ze składu Jeremy’ego Sochana, choć to oczywiście temat znacznie bardziej złożony i nie chcę przypinać temuż zdolnemu atlecie złych nastrojów fanów Jeremy’ego w Polsce i nie tylko. Dalej mamy Keshada Johnsona (MIA) któremu ochrona na wejściu będzie musiała sprawdzić papiery, bo nikt go nie zna.

Jaxson Hayesa (LAL) center Lakers obecnie przechodzi małe komplikacje, bowiem po tym jak ostatnio popchnął maskotkę Wizards, ta oskarżyła go o wywołanie urazów oraz zatrudniła tego samego prawnika, który prowadził przeciwko Hayesowi niedawną sprawę o przemoc domową. Na koniec jest jeszcze Jase Richardson (ORL) syn znakomitego dunkera przed laty Jasona Richardsona, triumfatora konkursu wsadów NBA w 2002 i 2003 roku! Pamiętacie czy nie? 

W konkursie trójek natomiast zobaczymy całą plejadę super strzelców, w tym uwaga: Damiana Lillarda, który w tym sezonie nie rozegrał ani jednego meczu. No to skoro tak, to może Dirk Nowitzki i Larry Bird też mogą wystąpić? Pełna obsada poniżej: 

• Devin Booker 
• Kon Knueppel
• Damian Lillard 
• Tyrese Maxey
• Donovan Mitchell
• Jamal Murray
• Bobby Portis
• Norman Powell

Co w tej grupie robi „Crazy Eyes” chyba nie chciało mu się w domu, z rodziną siedzieć. Kibicował będę, dokładnie wiecie komu, bo chociaż KK to raczej movement shooter, łapę ma ułożoną jak mało kto. 

No i dobrze, co poza tym słychać w NBA? Jeremy Sochan został wczoraj wieczorem litościwie zwolniony przez San Antonio z obowiązku świadczenia pracy. Zaraz okaże się czy pozostałe sztaby patrzyły na niego jak na przyszłościowy asset, czy może raczej jedynie spadającą z ksiąg umowę i ulgę dla budżetu. Niestety obawiam się, że zabraknie miejsca dla Polaka w najlepszej lidze świata. Odkładając na bok jego zdrowie, sportowe możliwości, sympatie, emocje. Oto jak wygląda sytuacja w 29 klubach… wait, scratch that!

JEREMY SOCHAN DOŁĄCZA DO NEW YORK KNICKS!

Ekipa nowojorska zakontraktowała Polaka do końca sezonu. O minuty będzie ciężko, przed nim na skrzydłach grają Anunoby, Diawara, Bridges, Towns, również Josh Hart, ale wierzę, że Jeremy’ego stać na kilka solidnych występów. Razem z Jose Alvarado przydadzą ekstra kolorytu i energii Madison Square Garden.

Co się działo minionej nocy? 

Charlotte Hornets bez dwójki podkoszowym (Bridges i Diabate dostali po 4 mecze zawieszenia za udział w niedawnej bójce) nieznacznie pokonali ATL Hawks. I tu powiedzmy sobie szczerze, szarą eminencją niedawnych sukcesów Hornets (9 zwycięstw w ostatnich 10 meczach) jest rekonwalescent Grant Williams, wczoraj rzucał kiepściutko, ale grę kleił po obu stronach parkietu (8 zbiórek 5 asyst). Wywlekani z dala od obręczy Szerszenie szukali szczęścia zza łuku. Lamelo, Knueppell i Miller oddali łącznie 39 prób za trzy (!) trafiwszy szesnastokrotnie. Bardzo dynamiczna ofensywnie ekipa, a przecież niebawem dołączyć ma jeszcze Coby White!

Cavaliers zgnębili całkowicie (138:113) tankujących Wizards, James Harden rozdał 11 asyst, a Donovan Mitchell zdobył 30 punktów przez nieco ponad dwie kwarty. To już 3-0 nowego, gwiazdorskiego tandemu z Ohio. Wyglądam powrotu Evana Mobleya i let’s go Cavs!

Milwaukee Bucks pokonali (116:108) Orlando i tutaj chciałbym się na moment zatrzymać. Wrócił Franz Wagner i startuje z ławki, zbiera jakieś liche minuty, nie widać go kompletnie. Stoi w rogu, patrzy jak jeden na jeden lecą gracze zadaniowi. Rywale się cieszą, bo jedyne na co chłop ma miejsce to stacjonarna trójka, a to przecież nie jego styl, nie jego konik. Bane został sprowadzony by poprawić spacing, myślałbyś: stanowić zagrożenie bez piłki, grać jak powiedzmy Kon Knueppel. Nie! Bane jest postacią, która piłkę lubi klepać, zagrać z bara, kozłem jechać, kolejny gracz izolacyjny, który w tym układzie ma jedynie ciężej niż powinien. 

Banchero zbiera joby od kibiców, że stracił windę, dynamikę stracił. On przede wszystkim traci ochotę do pracy. Jamahl Mosley może pracować jako koordynator defensywny, ale jego przygoda jako głównego szkoleniowca w NBA wkrótce się kończy, jestem o tym przekonany. Magic są dramatycznie ustawieni w ataku, chaotyczni, grają dobrze wyłącznie, gdy mają sposobność biegać. Wagner, Banchero, Bane, Carter Jr to na tę chwilę = niewykorzystany potencjał ludzki. Kiedy ostatnio widzieliście Franza Wagnera z linijką 5 punktów 1/7 z gry, w tym 1/5 zza łuku (!!!). 

Po drugiej stronie, do składu Bucks dołączył z wolnej stopy Cam Thomas i pod nieobecność Rollinsa i Giannisa okazał się brakującym ogniwem ataku. Tak się rozstrzelał, że na koniec przy jego nazwisku zapisano 34 punkty przy 12/20 z gry. W kluczowej akcji Jalen Suggs idiotycznie się cofnął, zostawiając gościowi miejsce do rzutu. Trójka z dziewiątego metra ostatecznie przypieczętowała zwycięstwo Milwaukee. Temat kolejnego nabytku Ousmane Dienga zostawiam na kolejny raz. 

I jeszcze jedno w stronę Magików: Moritz Wagner nie nadaje się do gry. Równie kiepskiego, gorzej poruszającego się wysokiego obrońcy, obecnie próżno w lidze szukać. Mo jest kompetentny ofensywnie, ale blokuje przestrzeń i stanowi jedną wielką dziurę w obronie. Szkoda, bo to właśnie z defensywy rodzi się tożsamość i dobra gra Magików. 

Knicks zgładzili Sixers pod nieobecność między innymi Joela Embiida, bohaterem wieczoru był sprowadzony niedawno Jose Alvarado, autor 26 punktów i 5 przechwytów. Bardzo się z tego powodu cieszę, mówiłem że to świetny fit w Nowym Jorku, a Jalen Brunson choć raz mógł sobie zrobić luźniejszy wieczór. 

Cade Cunningham (29 punktów 7 zbiórek 9 asysty) beznamiętnie ograł Raptors, którzy próbują przywrócić do stanu używalności Jakoba Poeltla. Póko co jest wolno, sztywno, ciężko. Cade po raz kolejny nie tylko punktuje, ale świetnie uruchamia m.in. wysokiego Paula Reeda, który jest od Durena wszechstronniejszy o tyle, że stanowi zagrożenie z dystansu. No widzicie, czasem warto czekać na swoją szansę. A właśnie skala zawieszenia: Stewart 7 gier, Duren dwie. 

Obrona! Świetnie kryty All-Star Ingram (tylko siedem oddanych rzutów) pole trzech sekund szlabany, czopek w tyłku, nie ma przejazdu. Quickley coś szybkością i dalekimi rzutami próbował rozbijać, ale to nie jest volume scorer za którym poszłaby drużyna. Ławka bez większego wkładu, poddani silnej presji. Generalnie ekipa Raptors choć energetyczna i bardzo się starająca, nie potrafi rzucać za trzy i to ich długofalowo „unieważnia” z punktu widzenia większych sukcesów.

Igram mówicie, że All-Star. Tylko jaki to jest All-Star przy na przykład Cunninghamie i jego wpływie na grę? Chyba drugiej kategorii.

All-Starem pierwszej kategorii jest z pewnością Kawhi Leonard, wokół którego nie milkną echa skandalu związanego z łapówkami, świadczeniami branymi pod stołem. No widzicie, początkowo do All-Star wybrany nie został i dopiero komisarz Silver powołał go na miejsce któregoś z kontuzjowanych. To oznacza, że pojawią się pytania, niekomfortowe konferencje prasowe. 

No, ale dobrze, skoro mowa o parkiecie. Wczoraj Clippers zrewanżowali się Houston za porażkę trzy dni temu. Kawhi (27 punktów 12 zbiórek) znów był absolutnym numerem jeden w czwartej kwarcie oraz trafił najważniejszy rzut meczu, popatrzcie. Aha, niestety ale Rockets moim zdaniem wypadają z jakiejkolwiek dyskusji o mistrzowskim tytule, zbyt wiele kontuzji, za mało wszechstronny, zbyt czytelny zespół. 

Utah Jazz wczoraj znów nie wystawili żadnego startera w czwartej kwarcie. Pech chciał, że po trzech odsłonach prowadzili z Sacramento blisko trzydziestoma punktami. Ropa się lała, smród bił w nozdrza, dajcie spokój. Wspominam Jazz wyłącznie z uwagi na zakończenie sezonu Jarena Jacksona Juniora. Jak donoszą źródła, JJJ przejdzie zabieg regenerujący lewe kolano, how convenient!

Na koniec kolejki, a było już blisko ósmej rano, Spurs dopadli (126:113) gnających wściekle do przodu Warriors. Toć w połowie trzeciej kwarty był 86:70 dla gospodarzy, a grający dzień po dniu SAS nadal szukali odpowiednio energetycznego i skutecznego lineupu. A więc 29 punktów różnicy na dystansie nieco ponad kwadransa, to się ceni. Najważniejsi gracze: Wembanyama (26/9/4) Fox (27/8 asyst) Keldon Johnson (21/6/2) oraz rookie Dylan Harper (14/5/8).

Co mogę powiedzieć, jestem fanem zespołu z San Antonio i uwierzcie, że nie ma i nie było tu złej krwi w stosunku do Sochana. Dla niego nie było po prostu miejsca. Wczoraj młodziutki Carter Bryant zaczął od 8 punktów i 5 zbiórek zanim w jego grę wkradł się chaos. Najważniejszy impuls jednak dostarczył, jest piekielnie atletyczny, zresztą zobaczycie podczas Slam Dunk Contest. 

No i dobrze, kończę na dzisiaj, Patronami odcinka zostali Mateusz Kruk oraz Woyteck, stali bywalcy, dziękuję Panowie, kłaniam się! B