Dziękuję za komplementy, miły odzew na życzenia Noworoczne, jesteście wielcy. Oczywiście pojawiły się też komentarze, które trzeba było wrzucić do kosza, ale nic to. Przy jednych i drugich rękę poćwiczyłem… 

No widzicie, jeden się uśmiechnie, drugi się obrazi, a trzeci nic nie skuma. Przekrój społeczny w każdej dziedzinie i branży jest ogromny. Jednemu pasuje generyczne podanie informacji, inny przy okazji lubi zabawę i walor intelektualny. Panowie, ile Wy macie lat? Zabawa to jedyne co nam czasem pozostaje, aby nie zwariować!

To tak w odniesieniu do chłopaka, który wczoraj pisał, że ma kolegów, a ci jego koledzy, a zwłaszcza ci, którzy „najlepiej grają w kosza” powiedzieli, że „piszę o koszykówce jak odklejony”. Chłopie, zmień kolegów! Wchodzisz od dziesięciu lat, czytasz dokładnie. Ukłoń się, doceń, nie pierdziel. 

Patronami odcinka są T. Serafinowicz, J. Stryjek, oraz Arek Zieja – szacunek!

Boston 118 Minnesota 115

Bez udziału Jaylena Browna i Kristapsa Porzingisa, w obcej hali, mimo wszystko. Anthony Edwards to nie jest żaden lider, on zamiast łagodzić, wygładzać pościel, przydaje irytacji w szatni. Nie będę nawet pisał o co chodzi, sam Wam powie: 

Bycie podwajanym to nie jest styl, w jakim chcę grać. Mam 23 lata, nie mam ochoty podawać piłki przez cały mecz. Sposób, w jaki mnie kryją to na mnie wymusza. Czy trudno zachować zaangażowanie w takim układzie? Bardzo trudno, super trudno, ja jestem nastawiony na zdobywanie punktów [Edwards]

Trudno ci chłopaku utrzymać zaangażowanie, bo musisz podawać piłkę i nie możesz rzucać? A co mają powiedzieć krążący wokół ciebie koledzy, gdy zdarza ci się dostać klapek na oczy i przez całą kwartę nie podać, nawet sam na sam z koszem? Spytaj kolegę Goberta czy mu trudno wówczas utrzymać zaangażowanie, latać od kosza do kosza na pusto i zbijać z tobą piątki. 

15 punktów 5/16 z gry 6 asyst 4 zbiórki. Boston wiedział co robi, podwajał na bezczelnego, od Goberta, od McDanielsa. Trafienia kolegów ich nie zniechęcały, słali dwóch przez cały wieczór. Ant wciąż oddał najwięcej rzutów w drużynie, więc naprawdę źle się go słucha. Jego mowa ciała była okrutna, w kluczowym momencie, gdy przyszła na niego pora, w dramatyczny sposób spudłował layup. Nie mam niestety dobrego zdania na temat jego kompetencji mentalnych. Oby nie skończyło się jak z Shawnem Kempem przed laty. 

Boston miał ciężką przeprawę, znów oddali blisko sześćdziesiąt prób za trzy, ale to rywale rzucali skuteczniej. Zespół na barkach dźwignął Jayson Tatum, autor 33 punktów 8 zbiórek i 9 asyst, ale to straty (16-4 na korzyść Celtics) określiły zwycięzcę. W wyniku wymuszonych i niewymuszonych błędów rywala, goście oddali aż o osiemnaście rzutów z gry więcej. 

Co się stało z Edwardsem?

Niektórzy twierdzą, że za bardzo uwierzył w to, że jest wybrańcem losu. Mesjaszem umierającego (haha) NBA. Niestety transfer Karla Townsa legł cieniem na spacing Wolves, obrona nauczyła się skupiać wysiłki na naszym koledze. Jemu samemu brakuje cierpliwości, dojrzałości, koncentracji, by pozostawać skutecznym w przypadku podwojeń. Koszykówka to gra ruchu, a on rusza się najlepiej. Nie samym atakiem pozycyjnym zespół żyje, trzeba tylko mądrzej szukać swojej szansy, ale pracować trzeba cały czas. Jak odpuszczasz to trafiasz na GWBA i leje się na ciebie wiadro pomyj. Edwards rozegrał w tym sezonie 33 mecze:

• w jednej trzeciej zaliczył poniżej 40% skuteczności
• w połowie gier jego wskaźnik plus/minus był poniżej kreski
• o połowę spadł odsetek rzutów oddawanych spod kosza
• o piętnaście punktów procentowych wzrósł udział rzutów trzypunktowych 

Łatwo dojść do wniosku, że nie pasuje mu układ boiskowy, jaki obecnie proponują Timberwolves. Frustracje narastają…

Pacers 128 Heat 115

A propos frustracji, Jimmy Butler w dwóch kolejnych meczach zalicza 3/5 oraz 3/6 z gry. Swą pasywnością wymusza transfer. Zelżały wysiłki defensywne, koledzy wokół nie wiedzą co się dzieje. Indiana skacze im po głowach, trafia wszystko, jako zespół Pacers osiągają 57.3% skuteczności.

Długo się chowali, zaprzeczali, krygowali, ale dłużej już tego nie ukryją. Butler wprost zapowiedział, że stracił satysfakcję z pracy w Miami, domaga się transferu i jest gotów występować w dowolnym klubie poza South Beach. 

Brzydki to będzie rozwód i nieco się przeciągnie. Pat Riley nie lubi być stawiany pod ścianą. Obecnie ma do wyboru, spełnić życzenie rozkapryszonej gwiazdy i wytransferować ją poniżej wartości rynkowej lub patrzeć jak rozwala szatnię od środka, a następnie odchodzi za frajer. Domyślam się, że odsuną faceta od zespołu, a rozmowy handlowe potrwają do samego końca okienka transferowego. Tylko kto jest na tyle odważny (wręcz szalony) by w zamian za parę miesięcy umowy szalonego, 35-letniego Jima oddać wartościowe zasoby? 

Ofiary? Jak zwykle w takich przypadkach tracą przede wszystkim kibice, ludzie którzy zapłacili za mecz, ale zamiast koszykówki na najwyższym poziomie obserwują wewnętrzne spory zawodnika z kierownictwem klubu. Koniec końców ani Butler, ani Adebayo na czwartą kwartę nie wyszli mimo, że Heat zniwelowało straty do bodaj trzynastu oczek. 

OKC 116 Clippers 98

Każdy zespół po kolei pada ofiarą Thunder, nie ma od tego odwołania. James Harden wiedział, więc się nie fatygował. Oficjalne stanowisko: naciągnięta prawa pachwina. Bez swego filaru LAC mogli co najwyżej w pachwinę się podrapać. Oglądaliśmy 58 punktów i 18 asyst tercetu SGA, J-Dub, Hartenstein. Trzecia kwarta zakończona wynikiem 42:20. Resztę dokończyli zmiennicy. Clippers nie dysponowali standardową strukturą ofensywy, w wyniku czego popełnili dwa razy tyle strat, ale to klasyka w zderzeniu z OKC, którzy wygrali po raz trzynasty, chyba trzynasty, z rzędu. 

Warriors 139 Sixers 105

No nie wiedzie się w tym sezonie zespołowi Philadelphii. Dzień po dniu w obcej hali, ale Joel Embiid specjalnie przygotowany i wypoczęty na ten mecz. Niestety jak tylko piłka spadła na parkiet, szybko się okazało, że Dubs to w tym meczu drużyna innej prędkości. Chodzi o wymianę podań, ruchliwość, energię. Wszystko podlane kosmicznym występem Stephena Curry’ego: 30 punktów 10 asyst 8/8 zza łuku 11/15 z gry. Coś niesamowitego, w powietrzu coś błyskało wokół niego.

Embiid zdobył swój przydział, wcześniej całkiem nieźle rzucał PG-13, ale przypominało to zderzenie zespołu z lat dziewięćdziesiątych z dzisiejszą ekstraklasą NBA. 41-17 w asystach, siedmiu graczy Dubs z dwucyfrowym dorobkiem punktowym, wow!

Nets 113 Bucks 110

Kolejny raz okazuje się, że wystarczy wyłączyć, siąść podwojeniem na prowadzącego grę (Damian Lillard) a rywal przestaje grać. Trochę na pewno zlekceważyli rywala podopieczni Doca Riversa, bo przecież Brooklyn celowo się osłabia, a ich prawdziwym celem jest jak najwyższa lokata przy loterii draftu. Tym razem także, prowadzili 111:90. Potem dziwnym zrządzeniem losu pozwolili rywalowi na serię 20:0 (to nie pierwszy raz w tym sezonie) po czym dwie próby nie wyszły Milwaukee i ostatecznie comeback się nie udał. Cam Thomas w pierwszej połowie 17 punktów, w drugiej znika, nie ma go. Tego się nie da oceniać obiektywnie.

Na pewno jestem zbudowany obroną Nica Claxtona (16 punktów 11 zbiórek) przeciwko Giannisowi (27 puntków 12/24 z gry) jeden na jeden wiele razy ustał, zatrzymał rywala. W pewnym momencie Antetokounmpo wręcz otwarcie szukał zamiany, przekazania krycia. Nets grają poprawny, energiczny, pełen zaangażowania basket, którego życzylibyśmy sobie także po stronie tłustych kotów NBA. 

Lakers 114 Blazers 106

Austin Reaves błyszczy na piłce (15 punktów 8 zbiórek 11 asyst) pracuje niezmordowanie. Jest tak dobry, że nie dość że rywale ustawili na nim najlepszego obrońcę (Toumani Camara) to jeszcze na koniec zaczęli podwajać. W tym momencie Reaves, po transferze nieszczęsnego D’Lo Russella to silnik ekipy z Los Angeles. LeBron James (38 punktów 15/25 z gry) dostaje piłkę na swoje klepki, łóżko ma pościelone więc kosi.

Zresztą on (James) koszykarskim IQ i widzeniem parkietu zjada pozostałych dziewięciu graczy na placu i pół trenera na deser. Ma takie przewagi fizyczne, siłowe, że rzuty odda zawsze. Niesamowite zdrowie ma ten facet, banał, wiem. Portland gryzło, bo bez Anthony’ego Davisa dziura pod koszem Lakers, ale się nie wgryźli, bo rekordową noc w karierze zaliczył Max Christie: 28 punktów 9/16 z gry. 

Na temat kontrowersyjnej „piłki opadającej” po rzucie Scoota Hendersona (52 sekundy do końca) którą sędziowie interpretowali chyba przez pięć minut, wolę się nie wypowiadać. Mam czasem wrażeniem, że w NBA znów pracują Tim Donaghy z kolegami. 

Korupcja w NBA? Zwierzenia byłego arbitra Tima Donaghy

Dobrego dnia wszystkim, czytamy się jutro? B