Knicks 121 Pacers 130 [1-3]

32 punkty 12 zbiórek 15 asyst 0 strat Tyrese’a Haliburtona. Cokolwiek planowali w tej serii Nowojorczycy, będą to musieli odłożyć na przyszły sezon.  Ich konto wynosi 17 asyst oraz 17 strat. Czujecie wielkość tego wiecznie uśmiechniętego, entuzjastycznego szczuplaczka z numerem zero na piersi? 

Tworzymy tu w Indianie coś wyjątkowego, a przy tym nieźle się bawimy – Hali

Nie śledziłem na żywo prime Magica Johnsona, ale domyślam się, że walor mieli podobny. Wiecie jak to jest, rozgrywający może podawać piłkę na ulubione klepki kolegów, wielu ludzi w NBA ma świetny timing, przegląd pola i technikę, ale Haliburton wnosi coś więcej. 

Z nieco świeższych porównań, Hali jest radosny i swobodny jak prime Vince Carter wsadzający piłkę do kosza. Obaj wyglądają / wyglądali jakby im muzyka grała między uszami. Ciało rozluźnione, brak napięć, instynkt predatora zabójcy objawiający się w gestiach sportowych nigdy poprzez agresję. Czysty entuzjazm. Haliburton jest jak Gladiator w reżyserii Ridleya Scotta idący przez zboża, gdy podaje piłkę, to ona niesie z sobą dodatni ładunek elektryczny, przyjemnie pieści ciało strzelca, oddziaływuje na mózg, który podpowiada, szepcze do ucha: „trafisz”. 

Tak więc Knicks wyobraźcie sobie, chcieli zagrać w jego grę, przed jego własną publicznością. Od pierwszego gwizdka Pacers podawali rytm i chociaż wydawało się, że im goście dotrzymują kroku, przełom drugiej i trzeciej kwarty (0:13) pokazał wszystkim, czyje będzie na wierzchu. 

Cóż odkrywczego mogę napisać. Tom Thibodeau zrozumiał, że aby jego zawodnicy wytrzymali tempo gry, musi szerzej pójść z rotacją. Zagrało dziesięciu graczy (!) nawet Precious Achiuwa załapał się na dwie minuty. Po stronie Pacers klasycznie, dziesiątka ludzi spędziła na parkiecie minimum kwartę. Szeroka rotacja, zadaniowość, motoryka, to charakterystyczne elementy składu Indiany. 

Gainbridge Fieldhouse wiwatowała, dwadzieścia tysięcy kibiców w żółtych, specjalnie rozdanych na tę okazję koszulkach, oklaskiwała swoich ulubieńców. NBA Finals zagoszczą w Indianapolis po raz pierwszy od 2000 roku, gdy w zespole biegał jeszcze Reggie Miller, a Shaq z Kobem szli po swój pierwszy pierścień. 

Kobe Bryanta już z nami dawno nie ma, komentujący mecze z ramienia ESPN Reggie to dziadziuś, w sierpniu skończy 60 lat. No, to wszystko było ćwierć wieku temu, twój ulubiony raper… nie było go jeszcze w planach ojca, matki. 

Nie będę się rozpisywał, Knicks przypuszczą zapewne prymitywny szturm w Madison Square Garden w piątym meczu, być może uda im się jeden jeszcze mecz wyrwać Pacers z gardeł, ale ich sezon jest skończony, a pan trener Tom Thibodeau jest do pożegnania koniecznie, takie moje zdanie. Knicks mają zerowy flow w ataku.

Jalen Brunson trudzi się bardzo nadziewając na pomoc, jego pick and roll z Townsem reklamowany był jako broń masowego rażenia, a stanowi żart, chichot, pośmiewisko. Banda graczy wstępujących w swój prime, doświadczony trener, a koniec końców grają jak głąby, brakuje im pomysłu, rozwiązań taktycznych. Dominują na tablicach, ale grają pod dyktando Pacers, wkrótce braknie im tchu, na zmęczeniu popełniają błędy i są bardzo niezdyscyplinowani w obronie. 

To, co grają Pacers to naprawdę kosmos, przy nich gierka Knicks to jeb%ne rzemiosło. Wydawało się, że ręce będą mieli za krótkie, zwłaszcza w serii Cavaliers, ale oni naprawdę coś fajnego zbudowali i weszli na obroty, złapali formę w najlepszym możliwym etapie sezonu. 

• nie ma tu nadętej gwiazdy, która w co drugiej akcji krzywi się do sędziów 
• nikt nie naciąga na przewinienia, przepisów nie nagina w złą stronę 
• nie grają izolacyjnej męki, od której chcesz sobie wykłuć oczy o czwartej nad ranem
• nie ma leniwej obrony, powłóczenia nogami, jest czysta energia po obu stronach 
• zabójcze tempo gry narzucane rywalowi

Dwadzieścia dwa punkty z kontrataku zdobyli w tym meczu Pacers, wszystkie po stratach rywali. Knicks ledwie dziewięć oczek. 

Pacers są wizytówką tego, jak się powinno grać w zorganizowaną koszykówkę. Każdy wie, z jakim zadaniem wchodzi na parkiet i serdecznie gratuluję Panowie:

1. Haliburton
2. Turner
3. Siakam
4. Nesmith
5. Nembhard
6. McConnell
7. Mathurin
8. Toppin
9. Sheppard
10. Bradley

Patronami dzisiejszego odcinka są… nie ma! Dziękuję wszystkim za odwiedziny! B