No nie jest to fajne. Chris Paul zwolniony z obowiązku świadczenia pracy w Los Angeles Clippers. Najbardziej udekorowany, najbardziej zasłużony członek w historii tej organizacji (obok Eltona Branda, Blake’a Griffina czy Danny’ego Manninga) w swym pożegnalnym, dwudziestym pierwszym sezonie pracy, ma pakować walizki i wypie%dalać. To nie żart, żaden Prima Aprillis, do kwietnia jeszcze szmat czasu. 

Żartem jest natomiast organizacja Clippers, poprzedni włodarz okazał się najgorszego sortu rasistą, obecny jest pazerny do tego stopnia, że szwindle są stałym elementem jego strategii biznesowej. Do dziś nie znamy rozstrzygnięć sprawy Kawhi Leonarda, który miał pod stołem pobierać ekstra wynagrodzenie, a spółki które mu płaciły „dotował” Steve Ballmer. 

Tegoroczny sezon miał być przedłużeniem „mistrzowskich aspiracji” ale zamiast tego dostaliśmy ogród starości, dom seniora, który rozłazi się w rękach jak sparciała guma, jak przeżarte przez mole futro z rudego lisa. Czego oni się spodziewali? 

Jak wielkim błędem było oddanie zdrowego, dynamicznego, atletycznego Normana Powella, który w zeszłym sezonie był graczem z pogranicza All-Star Game, stanowiąc outlet dla parowozu Jamesa Hardena. Panowie się dogadywali, współpracowali, Norm notował fenomenalne 21.8 punktów na 42% zza łuku. Zdejmował presję z Brody, zapewniał przestrzeń do pick and rolla z Zubacem, który także zaliczył wybitny sezon.

Wokół gracze zadaniowi jak Derrick Jones Junior, Kris Dunn czy Amir Coffey odwalali robotę w defensywie i biegając pasem bocznym. Cała reszta stanowiła dodatek, Kawhi grał skutecznie gdy się wykurował, Nico Batum bronił, trafiał z czystych pozycji, pozytywne zaskoczenie stanowił także Bogdan Bogdanović. Temu zespołowi aż chciało się kibicować, stawiałem na nich i się nie zawiodłem. Osiągnęli pięćdziesiąt zwycięstw, choć ich bukmachery szacowały na bodaj 44 wygrane.

A dziś? Kawhi i Harden nie współpracują, mówiąc obrazowo: gdy jeden gra kozłem, drugi schodzi do rogu parkietu. Beal okazało się, że mu organizm odmawia posłuszeństwo, badania wyjawiły mikropęknięcia w biodrze, sezon jest zakończony. Postawę kolegi Hardena znam aż za dobrze, w pierwszych piętnastu meczach stawał na rzęsach, by odwrócić losy sezonu. W trakcie niedawnej serii wyjazdowej notował: 

• 41 punktów 14 zbiórek 11 asyst (W)
• 37 punktów 7 zbiórek 8 asyst (L)
• 28 punktów 6 zbiórek 5 asyst (L) 
• 31 punktów 5 zbiórek 8 asyst (L)
• 55 punktów 3 zbiórki 7 asyst (W) 

Jakby chciał pokazać światu, że zwycięstwa są możliwe tylko i wyłącznie, gdy przekracza próg czterdziestu punktów. Jednak ile można wymagać od jednego człowieka, zwłaszcza gdy ten ma 36 lat? Te same heroizmy / chwilowe spięcia widzieliśmy już na Brooklynie czy Philadelphii, zanim nie zażądał transferu. Harden doskonale wie, kiedy chałupa zaczyna gnić i nie zamierza w niej siedzieć gdy się ostatecznie zawali. Stąd wniosek, że jego transfer poza Los Angeles jest bliższy, niż się nam wydaje. 

A bez niego Clippers po prostu nie istnieją. Zubac traci połowę mocy na atakowanej połowie (za 50% asyst do Zu odpowiada w pojedynkę Harden) a reszta klaszcze stopami. Co oni (Laurence Frank, Tyronn Lue, Steve Ballmer) najlepszego narobili? John Collins miał być odpowiedzią na bolączki silnego skrzydła, ale to jest gracz stworzony do biegowego grania, a Clippers to czwarte najwolniejsze tempo ligi. W ustawianym baskecie ten człowiek traci swe walory, a 31% zza łuku to lowlight jego kariery. Zdecydowanie nie służy mu basket spod znaku Harden / Kawhi, to widać gołym okiem. 

Spróchniały Brook Lopez jako drugi center? Bogdanovic, którego pożegnali ATL, bo chcieli grać szybciej? Wolniejszych i bardziej pozbawionych motoryki ludzi nie ma w lidze! Do tego jeszcze Chris Paul? Ławka rezerwowych w dzisiejszym baskecie to jest mili Państwo przede wszystkim ENERGIA, jazda od kosza do kosza, a nie cwaniactwo. Zresztą, zauważacie że żaden z tych ludzi nie grał w swej karierze z ławki, im na to rola średnio pasuje. 

Tam za grosz nie ma komu biegać, a gdy kontuzja zabrała Derricka Jonesa Juniora, zdolnego przejmować krycie i blokiem straszyć z pomocy, sezon został nieformalnie zakończony. Obecnie trwa wytykanie palcami. Nie wiemy co się dokładnie stało za zamkniętymi drzwiami, czyje interesy przeważyły, ale zwolnienie Chrisa Paula powszechnie zostanie odczytane dokładnie tak, jak powinno: jako brak klasy. 

Ten klub nie budzi pozytywnych skojarzeń, przez dziesięć kolejnych sezonów mogliby nie przegrać meczu (82-0) a i tak ledwo wyjdą na 50% zwycięstw. Postawili na biznes, na znane twarze, ale sportowo polegli po całości. Bilans (5-16) jest nie do odwrócenia, nie ma zdrowia, nie ma chęci, nie ma kompetencji, ani współpracy. Pewne mosty zostały spalone, widmo kompromitacji wisi nad marką własną każdego z tych facetów i domyślam się, że ani gracze, ani trener, nie mają chęci dłużej tego ciągnąć. 

Jak mówię, nie zdziwię się głośnym transferom, obliczonym na „odzyskanie” zasobów draftu / odmłodzenie kadry. Na koniec przypomnienie: przyszłoroczny pick draftu LAC trzymają w garści mistrzowie NBA, zespół Oklahoma City Thunder! Gdyby loteria draftu miała miejsce dzisiaj, OKC mieliby 40% szans na wybór w pierwszej czwórce oraz 10% szans na top pick. Kurtyna, nie kopmy leżącego. 

Co się dalej stanie z postacią Chrisa Paula? Po swojemu krytykował ponoć kierownictwo oraz decyzje głównego szkoleniowca, aż się „doigrał”. Anonimowe źródła donoszą, że z Tyronem Lue nie rozmawiali od paru tygodni. Wiecie co byłoby zabawne, gdyby zapisał się właśnie do OKC, by wygrać wymarzony pierścień, by z ławki służyć radą SGA i Ajayowi Mitchellowi. Przecież nie jest tajemnicą, że Shai właśnie CP3 nazywa swoim „mentorem”. Panowie grali razem w sezonie 2019/2020, siedemdziesiąt meczów razem w pierwszej piątce, porażka w pierwszej rundzie playoffs, po siedmiu meczach z Houston. 

Chris odegrał w moim życiu ważną rolę. Nie tylko jako kolega z pracy, ale jako starszy brat, jako mentor, jako przyjaciel. Zawsze był na miejscu, gdy tego potrzebowałem, służył radą. Był pierwszym gościem w szatni, z którym byłem blisko, który osiągnął przede mną rzeczy, do których ja także dążyłem [Shai]

Nie, po zastanowieniu wolałbym jednak, aby Chris nie skupiał już na sobie uwagi. Jego czas jako zawodnika NBA definitywnie się skończył. Potwierdzi ten, kto obejrzał choć jeden mecz Clippers w tym sezonie. Niestety, ale inteligencja boiskowa to nie wszystko. Być może Paul nie usiedzi bez koszykówki, odpocznie te parę miesięcy, a następnie zobaczymy go na ławce trenerskiej w roli asystenta trenera (u boku Toma Thibodeau, hehe). Przykro patrzeć jak CP3 czy LeBron ciągną na siłę kariery.

LBJ w ostatnim (dawno przegranym) meczu na siłę rzucał do kosza, aby przedłużyć swą, trwającą 1297 meczów (!) serię z dwucyfrowym dorobkiem punktowym. Co tu wiele gadać, Bron stracił wpływy w organizacji Lakers, którzy chcieliby już rozpocząć kolejny rozdział w historii z Luką, Reavesem i Redickiem za sterami. W tym momencie King James jest raczej czynnikiem rozpraszającym, misiem z Krupówek, który będzie się cieszył, gdy zespołowi idzie albo irytował wszystkich dokoła, gdy Lakers nie idzie. Ostatnio przegrali z Phoenix, a ten zamiast zacisnąć zęby, pajacował przy ławce rywali w tyle mając własnego trenera. Wkurzające jest, że gdy przegrywa, jego naturalnym odruchem jest separacja od zespołu, jakby nie stanowił jego (dominującej, przeżerającej jedną trzecią budżetu) części.

Na szczęście to już ostatni rok, transformacja NBA widoczna jest gołym okiem. Jest „szybciej” niż kiedykolwiek, bez motoryki na wysokim poziomie nie podchodź. Nie da się budować powtarzalnego, stale wysokiego poziomu na gościu, który jednego dnia wnosi jakość, drugiego ma problem z kostką, a trzeciego markuje pracę. To się tyczy zresztą nie tylko Jamesa, ale wszystkich weteranów NBA. Koszykówka to gra młodych, a przy tym poziomie dynamiki, każdy kolejny mecz to męka, aż dziw bierze, że jeszcze im się chce.  Dobrego dnia wszystkim. Patronami odcinka są JRzaczki, Łukasz Drozdzik, Sławek Adamczyk – dziękuję Panowie, kłaniam się!

Do końca tygodnia obniżyłem cenę I Love This Game II. Jeśli chcecie przy okazji Świąt sprawić przyjemność bliskiej osobie, zapraszam serdecznie. Bartek 

Aha, jeszcze jedno na koniec, być może najważniejsze. Czekamy na kolejne ruchy głównego zainteresowanego:

 

Wyświetl ten post na Instagramie

 

Post udostępniony przez @gwiazdybasketu