Witam wszystkich entuzjastów piłki pomarańczowej, jak się macie? Poniedziałek to zawsze nowa energia, skoro już jedziecie z tematem w nowym tygodniu, to jeszcze chwila, zaraz znów będzie z górki. Samo życie. 

Cavs 125 Pistons 94 [4-3]

Kończ waść, wstydu oszczędź. Nareszcie koniec serii pełnej chaosu i przypadkowości. Mecz siódmy nie spełnił oczekiwań miejscowych fanów. Pistons nie dojechali z formą na ostatniej prostej. Przed własną publicznością wyglądali jak wyssani z energii, pozbawieni woli walki i pomysłu. Trzynaście punktów Cade’a Cunninghama, który miał rywala na sobie i ekstra oczy w drugiej linii. Evan Mobley stanowiący siatkę ochronną, patrolujący przedpole, kompletnie nieuważny wobec Ausara Thompsona stacjonującego w rogu parkietu. Cavs grali pięciu na czterech w obronie. Innym razem kryjący Ausara „na radar” James Harden przestrzeń gospodarzom odbierał, kąt natarcia zmniejszał wobec ewentualnej penetracji, Durena za dłonie chwytał dając mu do zrozumienia: „hej, jestem”. 

Ausar na to odpalił dwie tróje (na placu spędził 29 minut), pierwszą trafił zmniejszając prowadzenie gości z dwudziestu do siedemnastu punktów. Drugą… sami zobaczcie:

I am so glad this series is over.
Ausar Thompson and Jalen Duren have to be separated. Even if you bring a proper 2nd option next to Cade (please be it a ball-handler, don’t go Trey Murphy or Lauri Markkanen’s route, this won’t help much)
having two non-shooters on the court… pic.twitter.com/JDJxMViWWI

— Bartek Gajewski 🇵🇱 (@gwiazdyB) May 18, 2026

Cavs się nie szczypali w siódmym meczu. Przejmowali wszystkie zasłony, odpuszczali Thompsona, w ataku zaś pchali piłkę z dala od niego. Cunninghama nie krył Dean Wade, tylko w wyjściowym składzie puścili jeszcze sprawniejszego i bardziej zadziornego Maxa Strusa. Na dodatek, już na wstępie okazało się, że Mitchellowi i Merrillowi siedzą trójki, obrona się rozwlekła, rozciągnęła jak guma w gaciach i wydaje się, że tylko na to czekali Kawalerzyści. 

Jarrett Allen (23 punkty 7 zbiórek) i Evan Mobley (21 punktów 12 zbiórek 6 asyst) korzystając z otwartych przestrzeni zrobili kipisz w strefie podkoszowej gospodarzy.  

A zresztą, co ja mówię? Już od samego początku obronie Detroit brakowało pazura. Spida Mitchell (26 punktów 7 zbiórek 8 asyst) penetrujący przez sam środek i lob za plecy Durena w drugiej bodaj minucie gry? Mentalnie nie byli sobą podopieczni JB Bickerstaffa. Tobias Harris, który dziesięć meczów ciągnął niezmordowanie, stracił moc. Mijany w obronie, Cade w zasadzie to samo. Twarze beznamiętne, jakby pogodzone z nieuchronnym losem. Cavs wjeżdżali piłką jak do siebie. Trudno to wyjaśnić, bo to był letarg totalny po stronie Pistons. Byli nieobecni duchem, układ nerwowy niemożliwy do pobudzenia. Jedynie panowie Jenkins i Robinson coś szarpali, próbowali poderwać zespół do lotu.

Tu nie ma czego analizować, Pistons (tak samo jak Toronto Raptors czy Orlando Magic) muszą odpowiedzieć sobie na szereg pytań kadrowych w nadchodzącym offseason. Nie można w 2026 roku grać dwoma całkowitymi non-shooterami tak głęboko w playoffs i liczyć na sukces. Nie można było już w 2016 roku, więc dziś to już można uznać za mały sabotaż kadrowy. Zobaczcie o ile lepiej zespół pracował ze stanowiącym zagrożenie Paulem Reedem na centrze. Nawet jeśli ten jest nieogarnięty w obronie i do krajobrazu, który Bickerstaff szkicuje w Detroit nie do końca pasuje. 

Mimo wszystko, sześćdziesiąt zwycięstw odniesionych w rundzie zasadniczej oraz siedem zwycięstw w playoffs to ogromny sukces dla zespołu z Motown. Tak to należy postrzegać, dwa lata temu byli na dnie, dziś mają franchise-playera,  zebrali doświadczenie, mają fundamenty pod wielką koszykówkę, a teraz jadą odpocząć. Teraz od działań pionu kadrowego zależą ich dalsze losy. Durena i Thompsona należy rozdzielić, sprowadzić drugie działo, ale bezwzględnie musi być to kreator gry kozłem, ball-handler generujący przewagi na poziomie playoffs. Nie strzelec farbowany na ball-handlera jak Trey Murphy III, o którym tak wiele się mówi w kontekście wsparcia dla Cunninghama.

Cavs gratuluję, choć bardzo długo kazali na siebie czekać. Harden znów „zawiódł” w eliminacyjnym meczu (9 punktów 2/10 z gry) ale tym razem nie miało to znaczenia. Pasuje do zespołu bardziej niż Darius Garland i pytanie brzmi ile paliwa mu zostało w baku, bo Knicks już zacierają ręce na ich przyjazd do Madison Square Garden. W finale konferencji efektywność Brody będzie miała kluczowe znaczenie. Już nie będzie przerw na kawę w obronie, Kenny Atkinson będzie musiał opracować nowe patenty, bo Knicks im nie popuszczą „oszukiwania” w obronie. O tej serii jeszcze sobie powiemy. Tymczasem…

OKC v SAS zapowiedź

Dziś, późno w nocy startuje rywalizacja Oklahomy z San Antonio. Czego oczekuję w tej serii?  Przede wszystkim silnej presji na piłkę po stronie Thunder, obliczonej na wprowadzenie chaosu i przyspieszenia ofensywny Spurs. Im częściej uda się pobiec na „pusty kosz”, tym większe szanse OKC na zwycięstwo. Dobrze się czują w chaosie, szarpanina i tempo to ich styl. Wemby’ego wyrzucić jak najdalej od obręczy, zmusić do podejmowania szybkich decyzji. Sprawdzić jak u niego z czytaniem obrony, wykraczającym poza podanie one-pass-away do wolnego kolegi. 

Na pewno zobaczymy sporo kombinowanej obrony strefowej w wydaniu mistrzów, bez tego się nie obejdzie. Spurs natomiast spróbują rozbijać strefę przez ball-handlerów wskakujących w środek do podania, może to być Castle albo Harper. 

Jednym z filarów ofensywny obrońców tytułu będzie też hiszpański pick and roll, czyli J-Dub (ponoć już jest zdrowy na 100%, gotów był do gry już 8-10 dni temu) lub Ajay Mitchell na piłce, Chet Holmgren jako shooter, podsłaniający plecy obrońcy i wychodzący wysoko na obwód, aby próbować wyciągnąć Wembyanyamę spod obręczy. 

Do tego wiele klasycznych wyjść w górę na półdystansie po stronie Shaia, Mitchella i Jalena Williamsa. Wiadomo, że będzie trzeba lecieć izolacyjnie, nic nie poradzą. W drugim składzie spodziewam się odwróconego pick and rolla ze strzelcem w roli screenera. To może być Dort, Caruso, Wallace albo Mitchell.

W przypadku nadmiernej presji, zobaczyć powinniśmy super wysokie zasłony dla Shaia, może nawet na linii połowy boiska. Ideą jest by SGA atakował z biegu, zmusił obronę Spurs do zdecydowanej reakcji. Obie strony polegać muszą na skuteczności trzypunktowej oraz gwizdkach, które pozwolą im bronić. Wemby będzie wymiennie kryty przez Dorta, J-Duba i Caruso, ale poniżej linii rzutów wolnych bez pomocy i tak nie dadzą rady. Obydwa zespoły mają swoje argumenty i nie ma się co spodziewać jednostronnej serii. 

Ze swej strony liczę na siedem meczów i żeby obyło się bez kontuzji. Ewentualny uraz panów Wembanyama, Gilgeous-Alexander, Castle albo Holmgren, zamyka serię. Ci czterej goście są kluczowi, bez nich nie ma awansu do NBA Finals. 

Z ciekawością będę podpatrywał pojedynku Castle’a i SGA, Holmgrena z Wembanyamą, Mitchella i Harpera, J-Duba z Johnsonem itd. Ciekawi mnie czy Mark Daigneault pójdzie w dwóch centrów czy raczej obniży skład. Na Foxa przydałby się Cason Wallace, warto zrobić miejsce w środku, żeby Wemby nie oszukiwał, ale to wszystko kwestia timingu, rytmu zespołowego, koszykarskich szachów.

Pytania: w jakiej formie powróci Williams? Czy Ajay utrzyma poziom na koźle, decyzyjność, skuteczność? Czy możemy wciąż liczyć na +40% zza łuku Harpera i Stephona? Przekonamy się już niebawem. Co typuję w pierwszym meczu? 

Chet Holmgren poniżej 15.5 punktów [BETTERS kurs 1.98]

Uważam, że Chet nie zdobędzie więcej, aniżeli piętnaście punktów. Blisko sześćdziesiąt procent jego zdobyczy pochodzi spod samego kosza, gdzie stacjonują naprzemiennie Wembanyama i Kornet. SAS bronią pola trzech sekund zawsze, to fundament ich koszykówki. Pick and pop oraz rzuty trzypunktowe Cheta są zagrożeniem, ale zbiera się do nich wolno i niechętnie, bo to nie jest optymalna forma ataku OKC. Istnieje też realne ryzyko foul trouble, bowiem Spurs pozostają ultra agresywni jeśli chodzi o penetrację i to taką na silnym kontakcie. Do gry dołącza Jalen Williams, co odbierze nieco ekspozycji na piłkę Cheta, ekspozycji jaką miał w poprzednich rundach z PHX i Lakers. Dane:

• 7, 10, 8 punktów Cheta w trzech ostatnich pojedynkach z Wembym
• średnio 8.2 prób rzutowych w ostatnich pięciu pojedynkach z Wembym, jedna trzecia mniej niż średnia sezonu

Tak to widzę, kto idzie za mną, poniżej znajdziecie link do BETTERS. Rejestrując się tam, dokładacie swą cegiełkę do utrzymania GWBA. Dziękuję, pozdrawiam! B

https://www.betters.pl/GWBA

Czy są jacyś Patroni odcinka… nie znalazłem. Tak się kończy pisanie o polskiej lidze. Człowiek się stara, entuzjazmem pała, ale ludziom chyba PLK nie w smak, hehe. Kurde, sam mam więcej followersów na X niż Trefl i Dziki razem wzięte… i to jest smutna raczej konstatacja…