W dniu dzisiejszym przyglądamy się najlepszym obrońcom obecnej NBA. Mówiąc ściślej: najlepszym obrońcom obwodowym. Nie jestem fanem sztucznych podziałów, ale defensywę można podzielić na kilka kategorii, a każda ma swoich dominatorów. Cóż to za kategorie?

-> BLOKUJĄCY
czyli gracze podkoszowi z potężnym zasięgiem ramion patrolujący okolice obręczy w poszukiwaniu bloku. Niektórzy się przy tym ruszają (DeAndre Jordan/ Tyson Chandler) niektórzy nie bardzo (Roy Hibbert) ale każdego powinieneś się obawiać w polu trzech sekund.

-> ZŁODZIEJE
czatujący w środku pola na leniwie podawane piłki, przewidujący zagrywki rywali. Ich domeną są oczywiście przechwyty. Mają prędkie nogi i jeszcze szybsze ręce. Cwaniaki ze skłonnościami do ryzyka. John Wall i Chris Paul pozdrawiają, ale na dzisiejszej liście ich nie ma.

-> STOPERZY
To ten gatunek, o który nam dziś chodzi. Najlepsi obrońcy 1-na-1, często niedoceniani, operujący z dala od kosza, przyklejeni do najlepszych opcji ofensywnych przeciwnika – stąd określenie „plaster”. Ich rolą jest nie tylko stać na drodze, ale przede wszystkim zmęczyć, wygonić poza obszar komfortu, odciąć od podania. Większości ich pracy nie odnotowuje się w statystykach.

Aby stać się plastrem w defensywie potrzebne są oczywiście konkretne kwalifikacje:

# przygotowanie fizyczne, czyli kondycja + pakiet mięśniowy pozwalający na utrzymanie pozycji, najgorszym co może mieć miejsce to dominujący fizycznie rywal zajmujący głębokie pozycje pod koszem bądź strącający obrońcę z drogi pod obręcz wzorem Shaqa;

# charakter, albo masz ambicję zatrzymania przeciwnika albo jest ona jedynie wymysłem trenera, różnicę widać gołym okiem;

# przygotowanie taktyczne, to już wyższa szkoła jazdy, czyli przeglądanie taśm z ulubionymi zwodami/ manewrami zawodnika, którego przychodzi nam kryć;

# technika gry w obronie, zainteresowanych odsyłam tutaj: /jak-stać-się-lepszym-obrońcą/

Jeszcze coś? Jeśli uważacie, że o czymś zapomniałem, dajcie znać w komentarzu. Startujemy z listą.

CZYTAJ DALEJ >>